پرسپولیس و فرصتی که از دست رفت؛ یادآوری ناکامی‌ها

به گزارش تیترستان؛ دوران موفق پرسپولیس با هدایت استانکو، مربی باتجربه کروات، از اوایل دهه ۷۰ آغاز شد. او در شهریور سال ۷۴ به این تیم پیوست و با جذب بازیکنان جوان و استفاده از یک سیستم مدرن، پرسپولیس را به بهترین تیم فوتبال ایران تبدیل کرد. در دهه ۷۰، این تیم چندین بار فرصت کسب عنوان قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا را داشت، اما به دلایل غیرمنتظره، این رویا هر بار ناکام ماند.

پرسپولیس که در فصول ۷۴ و ۷۵ به قهرمانی دست یافته بود، در دی ماه سال ۷۶ مجبور به انصراف از مسابقات شد. این انصراف ناشی از فشردگی برنامه‌های تیم ملی و عقب ماندن از رقابت‌های لیگ بود و پرسپولیس که بیش از ۱۰ بازیکن ملی‌پوش در اختیار داشت، از ادامه مسابقات بازماند. با این حال، در اسفند همان سال، پرسپولیس در مرحله گروهی یک‌چهارم نهایی جام باشگاه آسیا نمایش درخشانی داشت و با هدایت ایوان مت‌کوویچ، سرمربی جدید خود، موفق به صعود به مرحله نیمه‌نهایی شد.

اما در فروردین ۷۷، پرسپولیس در شرایط دشواری به مصاف دالیان رفت و با دو گل شکست خورد و از صعود به فینال بازماند. غیبت کریم باقری و مهدی مهدوی‌کیا به دلیل مصدومیت، و دوری از شرایط بازی برای بیش از پنج ماه، به عدم آمادگی این تیم در مرحله پایانی مسابقات انجامید.

در یکی از بازی‌های مرحله گروهی، پرسپولیس با کلاه‌های محلی که به بازیکنان هدیه داده شده بود، در زمین حاضر شد. این مسابقه به دلیل تشریفاتی بودن، چند بازیکن اصلی پرسپولیس در آن حضور نداشتند. همچنین، پرسپولیس در آن زمان محمد خاکپور و علی لطیفی را به عنوان بازیکن کمکی جذب کرده بود.

این ترکیب، با وجود غیبت ستاره‌هایی چون مهدی مهدوی‌کیا و کریم باقری، شامل بازیکنان نامداری چون احمدرضا عابدزاده و یحیی گل‌محمدی بود. این مقطع یکی از بهترین دوران‌های تاریخ پرسپولیس به شمار می‌رود که در آن چهار بار به عنوان قهرمانی لیگ آزادگان دست یافتند. اما برنامه‌ریزی نامناسب باعث شد که این تیم در مسابقات آسیایی نیز نتواند به اهداف خود برسد. در ادامه، پرسپولیس در سال‌های ۷۸ و ۸۰ نیز در مرحله نیمه‌نهایی ناکام ماند و از صعود به مراحل بعدی بازماند.

بخش عمده‌ای از این ترکیب در جام جهانی ۹۸ در فرانسه به میدان رفتند و درخشش چشمگیری برای فوتبال ایران رقم زدند.