آلکاراس با چالش بزرگ بازمی‌گردد؛ وضعیت مچ دست او در کانون توجه

به گزارش تیترستان؛ و به نقل از ، کارلوس آلکاراس در آستانه آغاز رقابت‌های انفرادی گرنداسلم آمریکا خود را برای دفاع از عنوان قهرمانی آماده می‌کند. نحوه تمرین او در نیویورک به ویژه وضعیت مچ دست راست این تنیسور اسپانیایی، توجه کارشناسان و رسانه‌ها را جلب کرده است.

آلکاراس ۲۳ ساله پس از چهار ماه دوری از میادین به دلیل آسیب‌دیدگی مچ دست راست، به رقابت‌ها بازگشته است. نخستین حضور او در نیویورک در بخش انفرادی نخواهد بود و ابتدا در بخش دونفره مختلط با سرنا ویلیامز به میدان رفت. این زوج به مرحله یک‌چهارم نهایی رسیدند اما در نهایت مقابل بلیندا بنچیچ و فلاویو کوبولی شکست خوردند.

این رقابت‌ها فرصتی مناسب برای آلکاراس بود تا پس از مدت‌ها دوری، بار دیگر شرایط مسابقه واقعی و واکنش به ضربات حریف را تجربه کند. او پس از نخستین مسابقه اعتراف کرد که به دلیل غیبت طولانی‌مدت، "واقعاً عصبی" بوده است.

یکی از جلسات تمرینی آلکاراس در نیویورک بیشتر از بقیه تمریناتش جلب توجه کرد. بلر هنلی، خبرنگار حاضر در ورزشگاه لوئیس آرمسترانگ، اظهار داشت که این جلسه از جهاتی با تمرین‌های معمول بازیکنان در هفته US Open متفاوت بوده است.

به گفته او، آلکاراس نزدیک به دو ساعت با برادرش آلوارو و ساموئل لوپس، مربی خود، تمرین کرد و بخش عمده‌ای از توپ‌ها توسط مربی از سبد توپ برای او ارسال می‌شد.

هنلی در پادکست «Love All» این شیوه تمرین را غیرمعمول توصیف کرد و گفت که این مسئله باعث شد وضعیت مچ دست آلکاراس بیشتر مورد توجه قرار گیرد. در این جلسه، تمرین‌هایی با دو نفر مقابل یک نفر نیز انجام شد، اما تمرکز عمده بر تکرار ضربات مشخص و کنترل‌شده بود.

معمولاً بازیکنان حاضر در یک تورنمنت بزرگ سعی می‌کنند با سایر تنیسورها تمرین کنند، اما تمرین آلکاراس با حضور محدود اعضای تیمش نشان‌دهنده تفاوت رویکرد او بود.

کیم کلاسترز، قهرمان چهار دوره گرنداسلم، برداشت متفاوتی از این موضوع داشت و گفت که تمرین با توپ‌های تغذیه‌شده از سوی مربی در فرهنگ تنیس اسپانیا رایج است و می‌تواند مفید باشد.

او افزود که در چنین تمرینی، بازیکن می‌تواند یک ضربه خاص را ۲۰ یا ۳۰ بار تکرار کند که به بازیابی زمان‌بندی حرکات و اعتمادبه‌نفس کمک می‌کند. کلاسترز احتمال وجود ملاحظات جسمانی را رد نکرد اما بر این باور است که اگر آلکاراس و تیمش نسبت به وضعیت مچ دست او اطمینان نداشتند، این بازیکن برای حضور در نیویورک اقدام نمی‌کرد.

نشانه‌های مثبتی نیز در روند بازگشت آلکاراس دیده شده است. او در نیویورک با دنیل مریدا و آرتور فیلس تمرین کرده و پیش از سفر به آمریکا نیز با هولگر رونه تمریناتی با شدت بالاتر انجام داده بود. این نشان می‌دهد که تیم او تلاش کرده است شدت فعالیت‌ها را به‌تدریج افزایش دهد و از بازگشت شتاب‌زده جلوگیری کند.

با این حال، سوال اصلی در US Open تنها کیفیت ضربات آلکاراس در تمرین نیست. پرسش بزرگ این است که آیا مچ دست او می‌تواند فشار هفت مسابقه احتمالی پنج‌سته را طی دو هفته تحمل کند یا خیر.

پاتریک موراتوگلو، مربی سرشناس فرانسوی، پیش از اعلام قطعی حضور آلکاراس در US Open نسبت به همین مسئله هشدار داده بود. او تأکید کرده بود که آماده بودن برای تمرین با آماده بودن برای رقابت در یک گرنداسلم تفاوت دارد و سرویس‌های پرقدرت می‌توانند فشار زیادی به مچ دست وارد کنند.

اندی رادیک، قهرمان US Open سال ۲۰۰۳، با نگاهی مثبت به بازگشت آلکاراس، معتقد است که حضور این بازیکن نشان‌دهنده ارزیابی مناسب او و تیمش از شرایط جسمانی‌اش برای رقابت در سطح بالا است.

آلکاراس برای رسیدن به این مرحله تصمیم گرفت بازگشت خود را به تعویق بیندازد و مسابقات مهمی از جمله رولان گاروس، ویمبلدون، تورنتو و سینسیناتی را از دست داد. اکنون مرحله دشوارتر آغاز شده است؛ جایی که تمرین و آمادگی بدنی باید در شرایط واقعی مسابقه محک بخورد.

آلکاراس در نیویورک سابقه درخشانی دارد. او نخستین گرنداسلم دوران حرفه‌ای خود را در US Open سال ۲۰۲۲ به دست آورد و سال گذشته نیز با شکست یانیک سینر در فینال، عنوان قهرمانی را دوباره کسب کرد.

این بار اما شرایط متفاوت است. مدافع عنوان قهرمانی تنها چند مسابقه دونفره مختلط را پس از ماه‌ها دوری تجربه کرده و بدون انجام یک مسابقه رسمی انفرادی به US Open می‌آید. به همین دلیل، دفاع از عنوان قهرمانی برای آلکاراس نه تنها یک رقابت برای کسب جام، بلکه آزمونی برای سنجش آمادگی جسمانی، اعتمادبه‌نفس و توانایی مدیریت فشار پس از یک مصدومیت طولانی خواهد بود. پاسخ نهایی درباره وضعیت مچ دست او در نخستین مسابقات پنج‌سته تورنمنت مشخص خواهد شد.