مورینیو و چالش جدید: دربی با اتلتیکو و یادآوری خاطرات تلخ و شیرین

مورینیو در آستانه رویارویی دوباره با اتلتیکو مادرید قرار دارد، حریفی که خاطراتی شیرین و تلخ برای او به همراه دارد.
به گزارش تیترستان؛ ژوزه مورینیو در ۶۳ سالگی بار دیگر با اتلتیکو مادرید دیدار خواهد کرد. این مربی پرتغالی به خوبی میداند که دربی چه معنایی دارد و اتلتیکو چه جایگاهی برای رئال مادرید دارد. نخستین تجربه او از چنین دیدار پرتنشی به نوامبر ۲۰۱۰ برمیگردد، زمانی که متروپولیتانو وجود نداشت و سیمئونه و کوکه هنوز نمادهای اتلتیکو نبودند.
مورینیو اکنون تنها بازمانده از آن رویارویی است که ۱۶ سال بعد دوباره به کانون توجه بازمیگردد. خدیرا که در آن شب در ترکیب اصلی بود، اکنون به عنوان دستیار در سایه مشغول به کار است.

مورینیو از ۱۱ دوئل خود با اتلتیکو میگوید که نحوه بازیها به شدت تغییر کرده است. ابتدا پیروزیهای آسان در خانه و خارج از خانه بودند، اما به مرور زمان به کابوس تبدیل شدند. از فینال جام حذفی که در برنابئو باخت و به ۱۴ سال ناکامی اتلتیکو در دربی پایان داد تا حذف دردناک در نیمه نهایی لیگ قهرمانان با چلسی در سال ۲۰۱۴.
بنابراین میتوان گفت که مورینیو در این مسیر طولانی دلتنگ اتلتیکو نبوده، اما اتلتیکو از این دیدار خوشحال است و او به نوعی از یک رویا به سکوی پرتاب برای آنها تبدیل شده است.

این هفته، مورینیو ورزشگاه جدیدی را به کارنامه خود اضافه میکند. دربیهای خارج از خانه او در دوره اول در ویسنته کالدرون برگزار میشد. او با پیروزی ۲ بر ۰ در کنار کیکه سانچز فلورس شروع کرد و سپس باید تا سومین تلاش خود صبر میکرد تا در قلمرو حریف پیروز شود. این پیروزی در بازی برگشت با نتیجه ۱ بر ۰ به دست آمد و آنجا بود که دیدن بازیکنی از تیم پایه با شماره ۳۲ که اکنون بخشی از هویت اتلتیکو است، عادی شد. کوکه که از تیم ب آمده بود، در آن بازی روی نیمکت بود اما به میدان نرفت.
برای مورینیو، کالدرون همانند باغ خانه بود. او چهار بار در آنجا پیروز شد، از جمله برد ۱ بر ۴ در سالی که لالیگا را فتح کرد. خاطرات او از آن زمین شیرین است، اما تنشها و استقبالها با بازیکنان و مربیان چیز دیگری بود. در مورد مسائل شخصی، خاطرات خوبی وجود ندارد و به همین دلیل او همیشه با سکوهای هواداران اتلتیکو مشکل داشته است.

مشهورترین فصل، تنش شدید با مونو بورگوس بود. دستیار سیمئونه در دسامبر ۲۰۱۲ نزدیک شد و او را تهدید کرد: «من تیتو ویلانوا نیستم و سرت را از تن جدا میکنم.»
مورینیو چند روز بعد در نشست خبری با کنایه پاسخ داد: «این کیه دیگه، مونو بورگوس؟»
به همین دلیل در آخرین حضورهایش در سنگر دشمن شعار «مورینیو بمیر» سر داده میشد. به ویژه پس از شکایت از مماشات داوری با اتلتیکو در آستانه دیدار اروپایی با چلسی. تساوی ۰ بر ۰ در مادرید وجه تاریک مربی را نمایان کرد، اما پیروزی ۳ بر ۱ در لندن او را آرام کرد. با این حال، او هیچگاه علاقه خود به اتلتیکو را پنهان نکرده است. ۱۴ نفر از ۵۹۵ بازیکنی که با او کار کردند، در اتلتیکو بودند، از فلیپه و فالکائو تا دخیا و دپای.
او حتی سعی کرد آندره آ برتا را جذب کند. او از تواضع کاذب متنفر است و در سال ۲۰۱۹ گفت: «اتلتیکو در سایه زندگی کرده است» که اشاره به هزینههای زیاد آنها داشت. اکنون، اتلتیکو و مورینیو دوباره رو در رو میشوند و این دربی بیش از هر زمان دیگری حساس است.
در حال بارگذاری نظرات...