بازگشت رئال به متروپولیتانو؛ کابوس فصل گذشته، بار دیگر مقابل اتلتیکو
بازگشت رئال مادرید به متروپولیتانو بار دیگر این دیدار را به یک نقطه حساس تبدیل میکند؛ جایی که فصل گذشته کابوسوار شکل گرفت. سابقه ناموفق رئال در این ورزشگاه و حاشیههای پنهان از تغییرات تیمی، اهمیت مسابقه با اتلتیکو را دوچندان میسازد.
به گزارش تیترستان؛ رئال مادرید برای دیدار برابر اتلتیکو مادرید به متروپولیتانو بازمیگردد. این ورزشگاه برای ژوزه مورینیو جدید است؛ چون در نخستین دوره حضورش در مادرید، اتلتیکو در ویسنته کالدرون بازی میکرد. همچنین در نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۴ نیز مورینیوِ آن زمان، هدایت چلسی را بر عهده داشت.
رئال مادرید در لیگ تنها در دو مورد از ۹ سفرش به متروپولیتانو موفق شده و از اول سپتامبر ۲۰۲۲ تاکنون نیز در آن به پیروزی نرسیده است. بازگشت این تیم به جایی است که فصل گذشته اتفاقاتش به شکل تلخی رقم خورد و بخشی از روند کابوسوار رئال را رقم زد.
در ۲۷ سپتامبر، تیم ژابی آلونسو به خانه روخیبلانکوس رفت. آنها با شش پیروزی متوالی در لالیگا وارد شدند، اما اتلتیکو فقط دو بازی را برده بود و ۹ امتیاز از ۱۸ امتیاز ممکن را از دست داده بود. بازی با گل لونورمان آغاز شد، ولی تا دقیقه ۳۰ رئال کنترل نتیجه را در دست گرفته بود.
با این حال، در نیمه دوم ورق برگشت؛ خولیان آلوارز بازگشت اتلتیکو را رهبری کرد و این روند در نهایت به پیروزی قاطع ۲-۵ انجامید. این نتیجه ضعفهای تیم ژابی آلونسو را آشکار کرد؛ ضعفهایی که بعدها جبرانناپذیر به نظر رسیدند و مسیر تیم را تحت تأثیر قرار داد.
این دربی همچنین هزینه سنگینی برای دین هویسن داشت. شروع امیدوارکننده او در رئال مادرید در متروپولیتانو با یک عقبگرد غیرمنتظره روبهرو شد. از همان مسابقه تا پایان فصل، عملکرد او با بازیکنی که به تیم ملی اسپانیا راه پیدا کرده بود و رئال مادرید بدون تردید در پی جذبش بود، تفاوت داشت.
شکست سنگین در متروپولیتانو تنها یک پیام دیگر را هم برجسته کرد: خط میانی رئال مادرید اقتدار لازم برای کنترل مسابقات را نداشت. وابستگی به تیبو کورتوا و کیلیان امباپه بیش از حد بود و ظهور رقبای قدرتمند، دقیقاً همانند فصل قبل، چالشی ایجاد میکرد که فراتر از تواناییهای تیم بود.
در کنار مشکلات ساختاری که طی ماههای بعد تشدید شد، پیامهایی از رختکن هم مطرح میشد مبنی بر اینکه رابطه میان فده والورده و ژابی آلونسو چندان مطلوب نیست. دربی آخرین مسابقهای بود که فده والورده در پست دفاع راست بازی کرد؛ او به دلیل مصدومیت دنی کارواخال و ترنت الکساندر آرنولد در این پست به میدان رفت.
ژابی به تاکتیکی متوسل شد که پیش از او هم زینالدین زیدان و هم کارلو آنچلوتی از آن استفاده کرده بودند، اما هافبک اروگوئهای با این تغییر مخالفت کرد. او در نشست خبری پیش از دیدار آلماتی، سه روز بعد از دربی، گفت: «من برای بازی در پست دفاع کناری به دنیا نیامدهام و در این پست فوتبال یاد نگرفتهام. یک شرایط اضطراری باعث شد آنجا بازی کنم.»
در قزاقستان، فده والورده روی نیمکت نشست و حتی یک دقیقه هم بازی نکرد. بیمیلی ظاهری او در جریان گرم کردن نیز باعث شد ژابی آلونسو در پاسخ به سوالی درباره غیبت این بازیکن اروگوئهای در حلقه پاسکاری ذخیرهها واکنشی مشخص و قابل توجه نشان دهد: «این چیزی است که ما دوست داریم و فکر میکنم خوب است چون باید برای هر چیزی آماده باشید. برای ما مهم است و میخواهم همه در آن شرکت کنند.»
چیزی که در ابتدا جزئی به نظر میرسید، تنها یک ماه بعد به یک فاجعه کامل تبدیل شد؛ اتفاقی که این تیم را نابود کرد. این رویداد در جریان یک پیروزی رخ داد اما نه یک پیروزی معمولی؛ رئال در الکلاسیکو ۱-۲ مقابل بارسلونا به برتری رسید.
در آن بعدازظهر، بیاعتنایی وینیسیوس به ژابی آلونسو سمی را که در ذهنیت رئال مادرید جریان داشت، آشکار کرد؛ ویروسی که در متروپولیتانو در حال شکلگیری بود و حالا بهشدت ویرانگر شده بود. یک سال بعد، رئال دوباره به متروپولیتانو برمیگردد و رقابت مورینیو با دیهگو سیمئونه بار دیگر شعلهور میشود.
تا اینجا، برای مورینیو سه پیروزی، برای سیمئونه دو پیروزی و یک تساوی ثبت شده است. برای رئال مادرید، این دربی فرصتی است تا تردیدهایی را که در آغاز فصل ایجاد شده بود، برطرف کند؛ مسابقهای که مثل فصل گذشته میتواند تصویری از آینده این تیم ارائه دهد.
در حال بارگذاری نظرات...