فاطمه برمکی؛ ورزشکار متفاوت و درشتاندام ایران در ناگویا
فاطمه برمکی، فوقسنگین کوراش ایران، در بازیهای آسیایی ناگویا با اندام درشت خود توجهها را جلب کرد و موفق به کسب مدال برنز شد.
به گزارش تیترستان؛ فاطمه برمکی به عنوان یکی از چهرههای برجسته کاروان ایران در بازیهای آسیایی ناگویا شناخته شد. این ورزشکار فوقسنگین با جثهای بزرگتر از بسیاری از رقبا به میدان آمد و به سرعت توجه عکاسان و تماشاگران را به خود جلب کرد. تصاویر مبارزه او با حریفی از چینتایپه به یکی از پرطرفدارترین عکسهای روز مسابقات تبدیل گردید.
برمکی برای کسب طلا به این مسابقات آمده بود و در دور نخست با استراحت مواجه شد. او نخستین مبارزهاش را در یکچهارم نهایی برابر یاچونگ یان از چینتایپه برگزار کرد و به راحتی با نتیجه سه بر صفر پیروز شد.
حریف بعدی برمکی شیلیو لیلینگ از چینتایپه بود. برمکی با قدرت بدنی و جثه بزرگش، تصویر ترسناکی برای حریفش ایجاد کرد. اما در کوراش، یک فن میتواند تمام معادلات را به هم بریزد.
این موضوع به وقوع پیوست و لیلینگ با اجرای یک فن، مبارزه را به نفع خود پایان داد. نتیجه نهایی پنج بر صفر بود؛ شکست سنگینی که با این حال، کار برمکی در ناگویا را به پایان نرساند. او اکنون مدال برنز خود را قطعی کرده بود، اما فینال را از دست داده بود.
این لحظه، احساس حسرت را در برمکی ایجاد کرد. با توجه به نمایش قدرتمندش در مبارزه اول، او امید زیادی برای رسیدن به فینال داشت. کادر کوراش ایران نیز به مدال طلا او امیدوار بود، اما در همان مبارزهای که میتوانست به طلا نزدیکتر شود، حریف چینتایپهای اجازه نداد قدرت بدنی برمکی تعیینکننده باشد.
این نکته جالب در داستان برمکی است که وزن ۱۴۰ کیلوگرم لزوماً به معنای ۱۴۰ کیلوگرم برتری در میدان مبارزه نیست.
مدال برنز برای یک ورزشکار زن ایرانی دستاورد مهمی است، بهویژه در سنگینترین وزن یک رشته رزمی. اما فردی که با آرزوی طلا وارد میدان شده، معمولاً جشن پله سوم را جشن نمیگیرد. برمکی حالا با یک مدال آسیایی به خانه برمیگردد و احتمالاً بیشتر از همه به چند ثانیه نیمهنهایی فکر خواهد کرد؛ به مبارزهای که اگر به دلخواه پیش میرفت، شاید رنگ مدالش متفاوت بود.
در حال بارگذاری نظرات...