چالش‌های جدید تیم ملی ایران: بررسی عملکرد قلعه‌نویی

به گزارش تیترستان؛ طولانی‌ترین فیفا دی فصل با دومین شکست متوالی تیم ملی ایران، این بار برابر روسیه، به پایان رسید. نتایج ضعیف این تیم باعث بازگشت آنان به کشور با حالتی ناامیدکننده شد.

با سوت پایان بازی از سوی تانتاشف، داور مشهور ازبکی، انتقادات زیادی نسبت به نمایش و نتایج تیم ملی آغاز خواهد شد و این بار ممکن است تبعات جدی‌تری در پی داشته باشد. در این دو بازی، بهترین ویژگی تیم ملی، یعنی سخت باختن، به چالش کشیده شده و به نظر می‌رسد حتی حامیان جدی این تیم نیز نتوانند دفاعی از آن داشته باشند.

امیر قلعه‌نویی، سرمربی تیم ملی، در طول سه دهه فعالیت خود در عرصه مربیگری، به خوبی شناخته شده است. تیم‌های تحت هدایت او معمولاً حتی اگر فوتبال خوبی ارائه ندهند، به عنوان تیم‌های سخت‌باخت شناخته می‌شوند.

این تیم‌ها تا آخرین ثانیه برای نباختن تلاش می‌کنند و خود را به آب و آتش می‌زنند. در ورزشگاه آزادی و نقش جهان، هواداران استقلال و سپاهان به یاد می‌آورند که پس از شکست، به جای ترک ورزشگاه، یکصدا تیمشان را تشویق می‌کردند.

در هر دو دوره حضور قلعه‌نویی در تیم ملی، شاهد رفتارهای مشابهی بودیم. در جام جهانی، تیم ملی با وجود مشکلات، هرگز زمین را ترک نکرد و این موضوع باعث ابقای او در سمت سرمربیگری شد.

در اپیزود اول حضورش در تیم ملی، قلعه‌نویی طی ۱۸ بازی هیچ دیداری را در وقت معمول واگذار نکرد، تا اینکه در مرحله یک‌چهارم نهایی جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ از تیم ملی اخراج شد. سکانس دوم حضور او با بازی برابر روسیه آغاز شد.

از آن زمان، تیم ملی در ۱۸ بازی موفق به پیروزی شد و در هیچ دیداری بازنده زمین را ترک نکرد. با این حال، در دوازده بازی بعدی، تنها یک شکست مقابل قطر به ثبت رسید. به دنبال آن، تیم ملی با پیروزی برابر کره شمالی، مجدداً در مقابل روسیه شکست خورد.

پس از این شکست، تیم ملی در چند بازی دیگر به تساوی رسید و در این فیفا دی برای نخستین بار دو بازی را به راحتی واگذار کرد. برخلاف سه شکست قبلی، هیچ نشانه‌ای از تلاش برای اعاده حیثیت در تیم وجود نداشت.

متأسفانه، این دو باخت متوالی که پس از ۴۱ بازی برای اولین بار اتفاق افتاد، به اشتباهات فردی نسبت داده نشد. تیم قلعه‌نویی که همیشه به مقاومت مشهور بود، اکنون باید به این پرسش پاسخ دهد که چه بر سر هویت جنگندگی‌اش آمده است. با نزدیک شدن به جام ملت‌های آسیا، زمان پاسخ به این پرسش‌ها به سرعت در حال پایان است.