تحول تیم ملی پرتغال با ژسوس؛ بدون رونالدو به موفقیت رسیدند

به گزارش تیترستان؛ تیم ملی پرتغال در غیاب کاپیتان جنجالی خود، کریستیانو رونالدو، به یک هماهنگی جذاب و موفق رسید و هواداران را به آینده‌ای پس از رونالدو امیدوار کرد.

پرتغال برای نخستین بار پس از خروج پرسر و صدا و جنجالی رونالدو از اردوی ملی، در خانه به میدان رفت. ورزشگاه دراگائو در شهر پورتو میزبان مسابقه با تیم نروژ بود که در جام جهانی عملکرد بهتری نسبت به پرتغال داشته است.

در این دیدار آیا کسی از تماشاگران به غیبت رونالدو اعتراض کرد؟ آیا کسی به رفتار با شماره هفت و ترک اردو با جت شخصی ابراز تاسف کرد؟ آیا نگرانی از بازگشت به دوران تاریک پیش از رونالدو وجود داشت؟

پاسخ این سوالات منفی است. برعکس، تماشاگران در طول بازی تیم را تشویق کردند و وقتی فرانسیسکو کونسیسائو در دقایق پایانی اخراج شد و تیم نیاز به دفاع از پیروزی دو بر یک داشت، حمایت‌ها به اوج رسید. برخی ممکن است بگویند که به دلیل برگزاری بازی در پورتو چنین تنشی وجود نداشت، اما واقعیت این است که هواداران می‌بینند تیم بدون رونالدو افت نکرده است.

بلکه تیم شکوفا شده و بر خلاف گذشته، اکنون ده بازیکن درگیر بازی هستند که تصویر کلی را منسجم‌تر و زیبایی بیشتری می‌بخشد. نتایج خوب نیز در کنار نمایش‌های زیبا باعث شده تا انتقادی از تیم صورت نگیرد.

هرچند پرتغال تا کنون فقط سه بازی بدون رونالدو انجام داده، اما این یک فرصت بی‌سابقه برای مشاهده عملکرد تیم بدون او بوده است. رونالدو که همیشه در ترکیب حضور داشت، اکنون غایب است و پرتغال در بالاترین سطح لیگ ملت‌ها در سه بازی اخیر خود موفق به کسب تمام 9 امتیاز شده است.

درخشش گونسالو راموس در خط حمله نیز قابل توجه است. او جای خالی رونالدو را به خوبی پر کرده و در هر سه مسابقه اخیر گلزنی کرده است. راموس در بازی با دانمارک با یک پاس عالی در میانه میدان شروع کرد و با یک ضربه هوشمندانه کار را تمام کرد. او برخلاف رونالدو، در تمام زمین حرکت می‌کند و هم‌تیمی‌هایش می‌توانند او را در جریان بازی درگیر کنند.

ژائو فلیکس نیز به نظر می‌رسد دوباره به روزهای اوج خود بازگشته است. او از زمان درخشش در بنفیکا در سال ۲۰۱۹ تا به این حد با انگیزه و آزاد بازی نکرده بود. فلیکس در بازی با ولز که رونالدو هنوز حضور داشت، گل پیروزی را به ثمر رساند و در دو بازی بعدی نیز درخشش خود را نشان داد.

فلیکس حالا باید به اردوی النصر برگردد و انتظار دیدار با رونالدو را دارد. تصور اینکه در اولین ملاقات چه گفتگویی بین آنها رد و بدل می‌شود، بسیار جالب خواهد بود.

قهرمان اصلی این روزهای تیم ملی پرتغال به واقع نه راموس و نه فلیکس، بلکه ژرژ ژسوس است. او پس از خروج رونالدو در شرایط دشواری قرار داشت و اگر تیم موفق نمی‌شد، انتقادات به سمت او می‌رفت.

اما تیم تحت هدایت ژسوس به موفقیت رسید و نمایشی جذاب ارائه کرد که تفاوتی بزرگ با بازی‌های کسل‌کننده و بی‌برنامه پرتغال در جام جهانی تحت هدایت روبرتو مارتینز دارد. مارتینز تمام امیدها را به رونالدو وابسته کرده بود، اما هیچ نتیجه‌ای نگرفت.

ژسوس با احترام درباره رونالدو صحبت می‌کند و به افتخارات او اعتراف دارد. اما اکنون تیم به سرعت در حال تحول است و این تغییر تنها سه روز پس از بازی با ولز آغاز شده است.

لیگ ملت‌ها برای رونالدو یک تورنمنت محبوب است و او دو قهرمانی سابقه دارد. اما پرتغال اکنون در مسیری جدید قرار گرفته که به نظر می‌رسد بدون حضور کاپیتان، شانس موفقیت بیشتری دارد. رونالدو می‌تواند تا هر زمان که بخواهد با این واقعیت مخالفت کند، اما تماشاگرانی که بازی‌های اخیر پرتغال را دیده‌اند، با او هم‌عقیده نخواهند بود.