مورینیو درباره پرونده سیتی: میخواهم بخندم!

ژوزه مورینیو در گفتوگویی با کوریره دلو اسپورت به پرونده منچسترسیتی واکنش نشان داد و اظهار کرد که از طولانی شدن این روند خندهاش میگیرد.
به گزارش تیترستان؛ مورینیو در پاسخ به سؤالی درباره پرونده منچسترسیتی که به خاطر بیش از ۱۰۰ اتهام از سوی لیگ برتر انگلیس هنوز در انتظار صدور حکم است، با لحنی کنایهآمیز به تأخیر در روند رسیدگی اشاره کرد. او گفت: «ترجیح میدهم کمی بخندم، چون فکر میکنم بالاخره این پرونده به پایان میرسد. اما ما که در دهه شصت زندگیمان هستیم، باید شانس بیاوریم و تا زمان صدور حکم نهایی همچنان اینجا باشیم، چون حالا یک حکم صادر میشود و بعد هم درخواست تجدیدنظر مطرح خواهد شد و این روند ادامه دارد.»
مورینیو همچنین از صحبت درباره رابطه قدیمیاش با داوری فرار نکرد و آن را به شرایط و فضایی که در آن وارد باشگاههای مختلف شده، نسبت داد. او گفت: «فکر نمیکنم مشکل از من باشد. مشکل، بدشانسی من در مقاطعی است که وارد یک باشگاه خاص میشوم.»
این مربی یادآوری کرد که در دوران حضورش در رئال مادرید، «دوران مهم پرونده نگریرا» را تجربه کرده که در آن زمان «هیچکس چیزی دربارهاش نمیدانست». او همچنین به رسوایی داوری در ترکیه اشاره کرد و گفت فردی که بالاترین مسئولیت را در میان داوران داشت، «محکوم شد و در نهایت به زندان رفت».

مورینیو درباره بازگشت احتمالیاش به نیمکت رئال مادرید توضیح داد که روند شکلگیری این اتفاق برخلاف حالت معمول بوده است. او افزود: «معمولا ابتدا تماس برقرار میشود و بعد شایعات شروع میشوند. اینجا دقیقا برعکس بود؛ شایعات زمانی شروع شدند که هیچ تماسی وجود نداشت.»
این مربی پرتغالی گفت که در زمان آغاز این گمانهزنیها در بنفیکا «خوشحال» بود و تأکید کرد که رابطهاش با رئال مادرید هیچوقت قطع نشده است: «ارتباط من با رئال مادرید ۱۳ سال است که ادامه دارد. از زمانی که باشگاه را ترک کردم، همیشه در تماس بودم. کارلو آنچلوتی میدانست که من با رئیس باشگاه، فلورنتینو، دوست هستم. چیزی برای پنهان کردن وجود نداشت.»
او درباره آنچلوتی گفت: «به کارلو آنچلوتی گفتم که دیگر از دستش کلافه شدهام. هر روز که در راهروهای رئال مادرید قدم میزنم، عکسهای کارلو را اینجا و آنجا میبینم. دیگر جانم به لبم رسیده است.»
مورینیو بازگشت احتمالی خود به رئال مادرید را بازگشت «به خانه» توصیف کرد و دلیل آن را «ارتباط عاطفی» با باشگاهی دانست که به گفته او، ویژگی اصلیاش «کلاس و وقار» است.
این مربی همچنین درباره نوعی از مربیگری که به اعتقاد او در حال ناپدید شدن است، صحبت کرد و گفت: «امروز دوران مربیگری خیلی کوتاهتر شده است؛ مربیها سریع میآیند و سریع هم میروند. دیگر آن الگوی مربیای که یک دوران حرفهای طولانی دارد، مثل گذشته وجود ندارد.»
او نخستین جلساتش در یوفا را به یاد آورد که در کنار چهرههایی مانند سر الکس فرگوسن، فابیو کاپلو، تراپاتونی، لیپی و ونگر حضور داشت. مورینیو تأکید کرد تا زمانی که از سلامت برخوردار باشد، به مربیگری ادامه خواهد داد و از این موضوع دفاع کرد که هویت اصلی او همچنان تغییر نکرده است: «دیانای تغییر نمیکند. خیلی چیزها ممکن است تغییر کنند، اما دیانای تغییر نمیکند.»

این مربی پرتغالی همچنین به تغییرات ساختاری فوتبال اشاره کرد و ترجیح داد به جای واژه «تکامل»، از عبارت «دگرگونی» استفاده کند. او تعداد اعضای کادر فنی امروزی را بهعنوان نمونه مطرح کرد: «امروز هر تیم با دو اتوبوس سفر میکند؛ یکی برای بازیکنان و یکی برای اعضای کادر فنی. گاهی وقتی به هتل میرسم، فهرست اتاقها را میبینم: ۱۰ تحلیلگر، ۱۰ نفر برای شبکههای اجتماعی. آیا واقعا همه آنها لازم هستند؟»
در نهایت، مورینیو درباره بازگشتش به ورزشگاه المپیک رم در لیگ قهرمانان اروپا، جایی که پیش از این هدایت رم را بر عهده داشت، انتظارات را از نحوه استقبال هواداران پایین آورد و گفت: «انتظار ندارم بنرهایی برای من آماده کنند. انتظار احترام دارم.»
او اعتراف کرد که هنوز بهطور جدی روی این مسابقه تمرکز نکرده است، اما پذیرفت که این بازگشت با بازگشتهای قبلیاش به باشگاههایی مانند اینتر یا چلسی متفاوت خواهد بود.
در حال بارگذاری نظرات...