چرا نیکولا گربیچ ایتالیا را ترک نمی‌کند؟

به گزارش تیترستان؛ نیکولا گربیچ، مربی موفق تیم ملی والیبال مردان لهستان، سال‌هاست که به ایتالیا تعلق خاطر دارد و حالا دلیل خود را برای عدم تمایل به تغییر محل سکونتش بیان کرده است.

یکی از چالش‌های اصلی در زندگی یک بازیکن و سپس یک مربی، هماهنگ کردن زندگی حرفه‌ای با زندگی خانوادگی است. گربیچ تلاش کرده تا تصمیماتش به گونه‌ای باشد که در کنار همسر و فرزندانش باشد. او در این رابطه می‌گوید: «ترکیب زندگی شخصی و کار برای یک بازیکن و مربی بسیار دشوار است.» او تأکید می‌کند که زندگی در کنار خانواده برایش اهمیت ویژه‌ای دارد.

او تنها یک فصل را بدون خانواده‌اش گذراند، زمانی که هدایت تیم زاکسا را بر عهده داشت. در این باره می‌گوید: «تنها باری که با خانواده‌ام نبودم، زمانی بود که خانواده در پروجا ماند و من در کندژژین-کژله بودم. پس از آن فصل، تصمیم گرفتم به پروجا برگردم و در کنار خانواده‌ام باشم.»

مرکز ایتالیا به خانه اصلی گربیچ و خانواده‌اش تبدیل شده است، هرچند یکی از پسرانشان اکنون به خارج از خانه رفته است. او توضیح می‌دهد: «پسر بزرگم در ایالات متحده تحصیل می‌کند و پسر کوچکترم ۱۶ ساله است؛ اگر به خارج از ایتالیا برویم، او مجبور به رفتن به یک مدرسه بین‌المللی خواهد شد که این برایش دشوار است. همچنین به زودی پسر کوچکترم نیز خانه را ترک خواهد کرد و این آخرین فرصت ما برای گذراندن زمان با هم است.»

گربیچ در مصاحبه‌های قبلی به ویژگی‌های شخصیتی‌اش اشاره کرده و تأکید کرده است که بسیاری از این ویژگی‌ها را از خانواده‌اش به ارث برده است. او به‌ویژه به انضباط و اخلاق کاری پدرش اشاره می‌کند و می‌گوید: «این ارزش‌ها از پدرم به من منتقل شده است.»

ویژگی‌های شخصیتی و تجربیات او تحت فشارهای شدید نیز به شخصیتش شکل داده است: «من به خودم اطمینان دارم و می‌دانم چه می‌خواهم. از ۱۰ سالگی والیبال بازی کرده‌ام و در ۴۰ سالگی آن را کنار گذاشتم.» او همچنین به شباهت‌های رفتاری‌اش با برادرش، ولادیمیر، اشاره می‌کند: «این ویژگی‌ها در هر دوی ما مشترک است.»

گربیچ در دوران جوانی در سایه جنگ در یوگسلاوی بزرگ شد و حالا بر این باور است که تجربیاتش او را برای رویارویی با چالش‌های زندگی آماده کرده است: «زندگی به عنوان یک خارجی و زیر فشار، تأثیر زیادی دارد. این شرایط تو را برای مقابله با سختی‌ها آماده می‌کند.»