پشت پرده یک تصمیم پنهان در ایران‌ایر؛ چرا داروهای حیاتی به مقصد نرسیدند؟
به گزارش تیترستان؛ در شرایطی که کمبود دارو و تجهیزات پزشکی به یکی از دغدغه‌های جدی نظام سلامت کشور تبدیل شده است، مدیرعامل هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (ایران‌ایر) از وجود موانعی غیرمنتظره برای انتقال محموله‌های دارویی از کشورهایی مانند سنگاپور و هند خبر می‌دهد. طاهر عبدالحی در نشست خبری روز دوشنبه ۲۶ مهر با اشاره به آمادگی کامل این شرکت برای انجام پروازهای ویژه حمل دارو، اعلام کرد که در برخی موارد مجوزهای لازم برای انجام این پروازها صادر نشده است. این اظهارنظر در حالی مطرح می‌شود که ناوگان هوایی ایران‌ایر با مشکلات عدیده‌ای از جمله کمبود قطعات یدکی، زمین‌گیر شدن هواپیماها و محدودیت‌های بانکی دست و پنجه نرم می‌کند و به نظر می‌رسد که پرونده واردات دارو ابعاد پیچیده‌تری فراتر از توان فنی این شرکت داشته باشد.
ناوگان فرسوده و حساب‌های مسدود؛ چالش‌های عملیاتی ایران‌ایر
مدیرعامل ایران‌ایر در تشریح وضعیت ناوگان این شرکت آمار نگران‌کننده‌ای ارائه داد و اظهار داشت که از ۱۷ فروند هواپیمای فوکر تنها دو فروند باقی مانده است که حتی برای همان دو فروند نیز خلبان کافی وجود ندارد. همچنین از شش فروند ایرباس ۶۰۰، سه فروند به دلیل کمبود قطعه قابلیت پرواز ندارند و از ۱۳ فروند هواپیمای دیگر نیز تنها دو فروند در چرخه عملیاتی فعال هستند. این مقام مسئول تأکید کرد که حتی در صورت تأمین منابع مالی در کوتاه‌مدت، امکان تهیه قطعات مورد نیاز وجود ندارد و این مسئله مشکلات عملیاتی شرکت را دوچندان کرده است. به گفته وی، حساب‌های بانکی این شرکت حدود دو سال است که با محدودیت مواجه شده و حساب ایران‌ایر نزد بانک مرکزی نیز چند ماه پیش بسته شده است که ادامه فعالیت را با دشواری جدی روبه‌رو کرده است.
عبدالحی با اشاره به اینکه جابه‌جایی پول از طریق ابزارهای معمول مالی امکان‌پذیر نیست، تصریح کرد که ایران‌ایر با وجود تمام این محدودیت‌ها همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهد. این در حالی است که ناوگان فرسوده و زمین‌گیر شده، توان عملیاتی شرکت را به شدت کاهش داده و هرگونه مأموریت ویژه از جمله انتقال دارو را با تردید جدی مواجه کرده است. کارشناسان صنعت هوانوردی معتقدند که بدون رفع تحریم‌های بانکی و دسترسی به قطعات یدکی، حتی با وجود آمادگی مدیریتی، امکان ارائه خدمات گسترده وجود ندارد و این وضعیت می‌تواند بر سایر بخش‌های حیاتی کشور از جمله سلامت تأثیر منفی بگذارد.
ماجرای واردات دارو از سنگاپور؛ آمادگی ایران‌ایر و مجوزهایی که صادر نشد
بخش دیگری از اظهارات مدیرعامل ایران‌ایر به موضوع انتقال دارو از کشورهای خارجی اختصاص داشت. وی با اشاره به اینکه ایران‌ایر در گذشته پروازهایی به بمبئی انجام می‌داد و داروهای مورد نیاز کشور را از هند منتقل می‌کرد، افزود که در زمینه انتقال دارو با دو مجموعه نیز هماهنگی‌هایی انجام شده است. عبدالحی تأکید کرد که حتی کولیوند، رئیس جمعیت هلال‌احمر، شخصاً تماس گرفته و موضوع را پیگیری کرده است و هر مجموعه دیگری نیز درخواست داشته باشد، ایران‌ایر آمادگی دارد برای انجام این مأموریت اقدام کند. اما نکته کلیدی اینجاست که به گفته وی، با وجود آمادگی کامل ایران‌ایر و پیگیری‌های انجام‌شده، در برخی موارد مجوزهای لازم برای انجام پرواز صادر نشده است.
این اظهارنظر سؤال‌برانگیز است زیرا نشان می‌دهد که مشکل اصلی نه در توان فنی ایران‌ایر برای حمل دارو، بلکه در فرآیندهای اداری و مجوزدهی نهفته است. مدیرعامل ایران‌ایر به طور مشخص به سنگاپور اشاره کرد و گفت که این شرکت آمادگی داشت داروهای مورد نیاز را از این کشور وارد کند اما مجوزهای لازم صادر نشد. وی از پاسخگویی درباره مسیرهای تأمین دارو خودداری کرد و گفت که برای اطلاع از این موضوع باید از وزارت بهداشت، سازمان غذا و دارو و جمعیت هلال‌احمر سؤال کرد. این در حالی است که کمبود دارو در کشور به ویژه برای بیماران خاص و صعب‌العلاج، موضوعی حیاتی است و هرگونه تأخیر در واردات می‌تواند عواقب جبران‌ناپذیری داشته باشد.
پیامدهای پنهان؛ از انحصار تا فشار بر بیماران
اهمیت این خبر را باید در چارچوب وضعیت کلی نظام سلامت و اقتصاد ایران تحلیل کرد. واردات دارو از کشورهایی مانند سنگاپور که از نظر کیفیت و استانداردهای تولید دارو در سطح جهانی شناخته شده هستند، می‌تواند بخشی از نیازهای درمانی کشور را تأمین کند. اما وقتی مدیرعامل ایران‌ایر از عدم صدور مجوز برای انجام این پروازها سخن می‌گوید، این پرسش مطرح می‌شود که چه نهادی مسئول این مجوزهاست و چرا در شرایط بحرانی کمبود دارو، چنین موانعی ایجاد می‌شود. برخی کارشناسان معتقدند که ممکن است ملاحظات سیاسی یا تحریمی در پشت این ماجرا وجود داشته باشد، زیرا سنگاپور به عنوان یک کشور آسیایی با روابط تجاری گسترده با غرب، ممکن است تحت فشارهای بین‌المللی برای عدم همکاری با ایران قرار گرفته باشد. از سوی دیگر، برخی دیگر از تحلیلگران به احتمال وجود انحصار در واردات دارو و تلاش برای حفظ بازار در دست گروه‌های خاص اشاره می‌کنند.
در هر صورت، آنچه مسلم است این است که وضعیت فعلی ناوگان هوایی ایران‌ایر و محدودیت‌های بانکی، توان این شرکت را برای ایفای نقش در انتقال دارو به شدت کاهش داده است. اگرچه مدیرعامل ایران‌ایر بر آمادگی این شرکت تأکید دارد، اما واقعیت‌های میدانی نشان می‌دهد که حتی اگر مجوزها صادر شود، کمبود هواپیما و قطعات یدکی می‌تواند مانع اجرای این مأموریت شود. در چنین شرایطی، به نظر می‌رسد که حل مشکل واردات دارو نیازمند هماهنگی بین‌دستگاهی در سطح بالا و رفع موانع بانکی و تحریمی است. همچنین شفاف‌سازی درباره نهادی که مسئول صدور مجوزهای پروازی است، می‌تواند به کاهش ابهامات و پاسخگویی بیشتر کمک کند. در نهایت، آنچه برای بیماران و خانواده‌های آنها اهمیت دارد، دسترسی به داروهای حیاتی است و هرگونه تأخیر در این زمینه می‌تواند به قیمت جان انسان‌ها تمام شود.
در حال بارگذاری نظرات...