ستایش غیرمنتظره یک فیلمساز ترک از سینمای ایران؛ راز علاقه او به کیارستمی چه بود؟
به گزارش تیترستان؛ در حاشیه برگزاری یک رویداد سینمایی بینالمللی، یک فیلمساز سرشناس ترکیهای در گفتوگو با خبرنگاران از علاقه عمیق خود به سینمای عباس کیارستمی، کارگردان فقید و نامدار ایرانی، پرده برداشت و اعلام کرد که آثار این هنرمند فقید همواره الهامبخش او در مسیر فیلمسازی بوده است. این اظهارنظر در حالی مطرح میشود که سینمای ایران و ترکیه در سالهای اخیر تعاملات فرهنگی گستردهای داشتهاند و filmmakers دو کشور در جشنوارههای مختلف حضور پررنگی یافتهاند.
اظهارنظر فیلمساز ترک در مورد کیارستمی
این فیلمساز ترکیهای که در جشنواره فیلم استانبول حضور داشت، در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران درباره تأثیرپذیریاش از سینمای جهان، با اشاره به نام عباس کیارستمی گفت: «من طرفدار سینمای کیارستمی هستم و شیوه روایت او در فیلمهایی مانند «طعم گیلاس» و «باد ما را خواهد برد» همیشه برای من درسآموز بوده است.» او افزود که کیارستمی توانسته بود با کمترین امکانات، عمیقترین مفاهیم انسانی را به تصویر بکشد و این ویژگی در سینمای امروز کمتر دیده میشود. این اظهارات نشاندهنده احترام و جایگاه ویژه کیارستمی در میان فیلمسازان منطقه است.
وی در ادامه با اشاره به تأثیر سینمای ایران بر آثار خودش تصریح کرد: «من از کودکی با فیلمهای ایرانی بزرگ شدهام و به نظرم سینمای ایران یکی از غنیترین سینماهای جهان است که متأسفانه آنطور که باید در سطح بینالمللی شناخته نشده است.» او همچنین از تجربه تماشای فیلم «خانه دوست کجاست؟» در دوران دانشجویی یاد کرد و گفت که آن فیلم دریچه تازهای به روی او گشوده است. به گفته او، کیارستمی با زبان ساده و تصاویر شاعرانهاش توانسته بود مرزهای جغرافیایی را درنوردد و مخاطبان جهانی را با خود همراه کند.
تأثیر کیارستمی بر سینمای جهان و منطقه
عباس کیارستمی، کارگردان، فیلمنامهنویس و تهیهکننده فقید ایرانی، یکی از چهرههای شاخص سینمای موج نوی ایران و از تأثیرگذارترین فیلمسازان جهان در چند دهه اخیر بود. او در سال ۱۹۹۷ برای فیلم «طعم گیلاس» جایزه نخل طلای جشنواره فیلم کن را دریافت کرد و آثارش در جشنوارههای معتبر جهانی همچون ونیز، برلین و لوکارنو به نمایش درآمد. کیارستمی با سبک منحصربهفرد خود در روایتهای مینیمالیستی و استفاده از بازیگران غیرحرفهای، الهامبخش نسلهای مختلفی از فیلمسازان در سراسر جهان، از جمله ترکیه، شد. بسیاری از منتقدان، سینمای کیارستمی را پلی میان فرهنگ شرق و غرب میدانند که توانست مفاهیم فلسفی را در قالب تصاویری ساده و در عین حال عمیق به مخاطب منتقل کند.
در سالهای اخیر، فیلمسازان ترکیهای نیز به مانند همتایان ایرانی خود، در جشنوارههای بینالمللی خوش درخشیدهاند و جوایز متعددی کسب کردهاند. کارگردانانی چون نوری بیلگه جیلان و سمین کاپلان اوغلو با آثار خود توجه منتقدان را جلب کردهاند و برخی از آنها نیز از کیارستمی به عنوان یکی از منابع الهام خود نام بردهاند. این تعاملات فرهنگی نشان میدهد که سینمای منطقه، علیرغم تفاوتهای زبانی و فرهنگی، در حال تجربه یک همافزایی خلاقانه است که میتواند به غنای بیشتر آثار فیلمسازان هر دو کشور منجر شود.
پیامدهای این اظهارنظر برای سینمای ایران و منطقه
اظهارنظر یک فیلمساز مطرح ترکیهای درباره علاقهاش به سینمای کیارستمی، بار دیگر نام این کارگردان فقید ایرانی را در رسانههای منطقه زنده کرد و فرصتی برای بازخوانی دستاوردهای سینمای ایران فراهم آورد. این اظهارات میتواند به تقویت دیپلماسی فرهنگی میان ایران و ترکیه کمک کند، به ویژه در شرایطی که روابط سیاسی دو کشور در سالهای اخیر با فراز و نشیبهایی همراه بوده است. سینما به عنوان یک ابزار قدرتمند فرهنگی، همواره میتواند پلهای ارتباطی میان ملتها ایجاد کند و اینگونه ابراز علاقهها، نشاندهنده ظرفیتهای نهفته در تعاملات هنری است.
از سوی دیگر، این اظهارنظر میتواند انگیزهای برای فیلمسازان جوان ایرانی باشد که با تکیه بر میراث سینمای کیارستمی و دیگر بزرگان، به خلق آثاری بپردازند که همچنان در سطح جهانی حرفی برای گفتن داشته باشد. کارشناسان معتقدند که سینمای ایران با وجود محدودیتهای موجود، همچنان یکی از پویاترین سینماهای منطقه است و حضور فیلمسازان ایرانی در جشنوارههای بینالمللی و کسب جوایز معتبر، گواهی بر این مدعاست. در نهایت، چنین تعاملاتی میتواند به رشد و شکوفایی بیشتر سینمای ایران و ترکیه کمک کند و زمینهساز همکاریهای مشترک آینده شود.