چرا سامسونگ راز تولید تراشه‌های انویدیا را به رقیب تایوانی می‌سپارد؟

به گزارش تیترستان؛ در تحولی بی‌سابقه در صنعت نیمه‌هادی، سامسونگ الکترونیک با درخواست غیرمنتظره‌ی انویدیا برای استفاده از لیتوگرافی ۳ نانومتری TSMC در ساخت تراشه‌های حافظه‌ی سفارشی HBM4E موافقت کرده است. این تراشه‌های پهنای باند بالا که با نام تجاری NVHBM شناخته می‌شوند، قرار است نقش محوری در زیرساخت‌های هوش مصنوعی نسل بعدی انویدیا ایفا کنند. سامسونگ که همواره رویکردی یکپارچه را دنبال می‌کرد و تمام اجزای رم را در کارخانه‌های اختصاصی خود به تولید می‌رساند، اکنون با واگذاری بخشی از فرآیند تولید به رقیب دیرینه‌اش، فصل جدیدی را در همکاری‌های بین‌المللی صنعت تراشه رقم زده است. این تصمیم نشان‌دهنده‌ی فشار فزاینده‌ی مشتریان برای تضمین عملکرد یکنواخت و تسریع در مراحل اعتبارسنجی محصولات است.

جزئیات توافق؛ انویدیا چه چیزی از سامسونگ می‌خواهد؟

بر اساس اطلاعات منتشرشده، انویدیا از هر سه تأمین‌کننده‌ی بزرگ حافظه‌ی خود شامل مایکرون، اس‌کی هاینیکس و سامسونگ خواسته است تا بخشی از اجزای رم‌های HBM4E را با فرآیند ۳ نانومتری TSMC بسازند. این درخواست با هدف ایجاد یک استاندارد واحد در تولید و کاهش ریسک ناسازگاری در زیرساخت‌های هوش مصنوعی مطرح شده است. سامسونگ به عنوان یکی از پیشگامان فناوری حافظه، با وجود تمایل به حفظ استقلال تولید، ناچار به پذیرش این شرط شده تا سهم خود را در بازار پررونق تراشه‌های هوش مصنوعی حفظ کند. ظاهراً انویدیا برای اطمینان از کیفیت و عملکرد یکسان تراشه‌ها، اصرار دارد که همه‌ی تأمین‌کنندگان از لیتوگرافی پیشرفته‌ی TSMC استفاده کنند.

در همین حال، سامسونگ اعلام کرده است که بخش‌های دیگر تراشه‌های سفارشی را با بهره‌گیری از نسل ششم لیتوگرافی خود موسوم به فرآیند 1c در خطوط تولید داخلی می‌سازد. این بدان معناست که تولید HBM4E ترکیبی از دو فناوری متفاوت خواهد بود: بخشی با دقت ۳ نانومتری TSMC و بخشی با فرآیند 1c سامسونگ. چنین رویکردی اگرچه پیچیدگی‌های لجستیکی و فنی خاص خود را دارد، اما می‌تواند الگویی برای همکاری‌های آینده در صنعت نیمه‌هادی باشد. کارشناسان معتقدند این توافق نشان‌دهنده‌ی اعتماد انویدیا به توانایی‌های TSMC در تولید انبوه با بازده بالا است، در حالی که سامسونگ هنوز نتوانسته اعتماد کامل مشتریان را در فرآیند ۳ نانومتری جلب کند.

واکنش بازار و رقابت پنهان در صنعت حافظه

خبر واگذاری بخشی از تولید به TSMC، واکنش‌های متفاوتی را در بازارهای مالی و میان تحلیلگران صنعت برانگیخته است. برخی این اقدام را نشانه‌ی ضعف سامسونگ در رقابت با TSMC می‌دانند و معتقدند که غول کره‌ای در لیتوگرافی پیشرفته از رقیب تایوانی عقب افتاده است. در مقابل، عده‌ای دیگر آن را یک تصمیم استراتژیک هوشمندانه تلقی می‌کنند که به سامسونگ امکان می‌دهد بدون سرمایه‌گذاری کلان در توسعه‌ی فرآیند ۳ نانومتری، نیاز مشتری کلیدی خود یعنی انویدیا را برآورده کند. به هر حال، این نخستین بار در تاریخ فعالیت سامسونگ است که تولید تراشه را به رقیب تایوانی می‌سپارد و همین موضوع اهمیت آن را دوچندان می‌کند.

پیش از این، سامسونگ و TSMC در بخش پکیجینگ تراشه‌ها سابقه‌ی همکاری داشته‌اند، اما تولید خود تراشه توسط TSMC رویدادی بی‌سابقه محسوب می‌شود. این همکاری می‌تواند به کاهش تنش‌های تجاری و افزایش همکاری‌های فنی میان دو غول نیمه‌هادی منجر شود، هرچند رقابت در بازار تراشه‌های هوش مصنوعی همچنان شدید خواهد بود. همچنین، اس‌کی هاینیکس و مایکرون نیز به عنوان رقبای سامسونگ، ناچار به پذیرش شرایط انویدیا شده‌اند و این موضوع نشان می‌دهد که قدرت چانه‌زنی انویدیا در زنجیره‌ی تأمین به بالاترین حد خود رسیده است. به نظر می‌رسد دوران تک‌روی شرکت‌ها در تولید حافظه به سر آمده و عصر همکاری‌های اجباری فرا رسیده است.

پیامدهای بلندمدت برای سامسونگ و صنعت هوش مصنوعی

این توافق نه تنها بر روابط تجاری سامسونگ و TSMC تأثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند مسیر آینده‌ی صنعت حافظه را تغییر دهد. سامسونگ با پذیرش این شرایط، نشان داده است که اولویت را به حفظ مشتریان بزرگ و سهم بازار می‌دهد، حتی اگر به قیمت زیر پا گذاشتن غرور ملی و رقابتی خود باشد. از سوی دیگر، انویدیا با تحمیل این استاندارد، گامی بلند در جهت یکپارچه‌سازی زیرساخت‌های هوش مصنوعی برداشته و می‌تواند محصولات خود را با کیفیت پایدارتر و هزینه‌ی کمتر به بازار عرضه کند. تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند که اگر این مدل همکاری موفق باشد، ممکن است شرکت‌های دیگر نیز به سمت استفاده از لیتوگرافی TSMC برای تولید تراشه‌های سفارشی روی آورند.

از منظر فنی، ترکیب فرآیند ۳ نانومتری TSMC با فرآیند 1c سامسونگ در یک تراشه، چالش‌های متعددی مانند تطابق توان مصرفی، مدیریت حرارت و تست‌های اعتبارسنجی را به همراه دارد. اما اگر سامسونگ بتواند بر این چالش‌ها غلبه کند، می‌تواند تجربه‌ی ارزشمندی در همکاری با رقیب به دست آورد و شاید در آینده بتواند از این دانش برای بهبود فرآیندهای داخلی خود استفاده کند. در نهایت، این رویداد نشان‌دهنده‌ی واقعیتی است که صنعت نیمه‌هادی با آن روبرو است: هیچ شرکتی به‌تنهایی نمی‌تواند تمام نیازهای پیچیده‌ی هوش مصنوعی را برآورده کند و همکاری، حتی با رقبا، به یک ضرورت تبدیل شده است.