آخرین اخبار
اقتصاد آنلاین اقتصادی ۱۴۰۵/۰۷/۲۸

دو غول فوتبال ایران در تله مالی؛ رازی که صورت‌های مالی پرسپولیس و استقلال فاش می‌کنند

دو غول فوتبال ایران در تله مالی؛ رازی که صورت‌های مالی پرسپولیس و استقلال فاش می‌کنند

به گزارش تیترستان؛ بررسی تازه‌ترین صورت‌های مالی دو باشگاه پرطرفدار پرسپولیس و استقلال نشان می‌دهد که ورود این باشگاه‌ها به بازار سرمایه اگرچه قرار بود زمینه شفافیت مالی بیشتر و استفاده اقتصادی از ظرفیت میلیون‌ها هوادار را فراهم کند، اما هنوز نتوانسته است مشکلات ساختاری اقتصاد این باشگاه‌ها را حل کند. پرسپولیس در سال مالی منتهی به خرداد ۱۴۰۴ با وجود افزایش درآمد عملیاتی، زیان عملیاتی سنگین‌تری را ثبت کرده و استقلال نیز با وجود شناسایی سود در سال مالی منتهی به تیر ۱۴۰۴، همچنان با زیان انباشته‌ای نزدیک به ۹۲۲ میلیارد تومان دست‌وپنجه نرم می‌کند. این وضعیت نشان می‌دهد که موفقیت ورزشی و برخورداری از پایگاه هواداری گسترده، لزوماً به معنای موفقیت اقتصادی نیست و مدیران این دو باشگاه باید برای ایجاد درآمدهای پایدار و کنترل هزینه‌ها چاره‌ای اساسی بیندیشند.

پرسپولیس؛ درآمدی که کف هزینه‌ها را هم پوشش نمی‌دهد

صورت‌های مالی حسابرسی‌شده باشگاه پرسپولیس برای سال مالی منتهی به ۳۱ خرداد ۱۴۰۴ حاکی از آن است که درآمد عملیاتی این شرکت به حدود ۵۶۷.۹ میلیارد تومان رسیده است. این رقم در مقایسه با درآمد عملیاتی حدود ۲۸۸.۵ میلیارد تومانی سال قبل، رشد قابل‌توجهی را نشان می‌دهد، اما نکته نگران‌کننده اینجاست که افزایش درآمد به بهبود سودآوری منجر نشده است. در واقع، زیان ناخالص پرسپولیس در این دوره به حدود ۵۳۲.۸ میلیارد تومان و زیان عملیاتی آن به حدود ۵۲۷.۴ میلیارد تومان رسیده است. به عبارت دیگر، باشگاه در برابر هر ۱۰۰ تومان درآمد عملیاتی، حدود ۹۳ تومان زیان عملیاتی شناسایی کرده است؛ نسبتی که تصویری نگران‌کننده از ساختار درآمد و هزینه باشگاه ارائه می‌دهد. این وضعیت نشان می‌دهد که درآمدهای حاصل از فعالیت‌های اصلی شرکت برای پوشش هزینه‌های عملیاتی کافی نبوده و باشگاه ناچار است برای تأمین هزینه‌های خود به منابع دیگر متوسل شود.

بر اساس همین گزارش، زیان هر سهم پرسپولیس در سال مالی منتهی به خرداد ۱۴۰۴ به ۵۸۸ ریال رسیده است، در حالی که این رقم در سال قبل ۲۲۷ ریال بود. همچنین زیان انباشته شرکت در پایان این دوره به حدود ۱.۴ هزار میلیارد تومان افزایش یافته است. بررسی اطلاعات میاندوره‌ای ۹ ماهه منتهی به اسفند ۱۴۰۴ نیز نشان می‌دهد که روند سنگین‌تر شدن زیان عملیاتی، زیان خالص و ناخالص و زیان پایه هر سهم ادامه داشته است. علاوه بر این، عملکرد ماهانه باشگاه در سال مالی جدید نیز نگرانی‌ها را تشدید می‌کند؛ درآمد فروش ثبت‌شده در شهریور ۱۴۰۵ حدود ۳.۷ میلیارد تومان بوده و مجموع درآمد سه ماه نخست سال مالی منتهی به خرداد ۱۴۰۵ به حدود ۸.۴ میلیارد تومان رسیده که نسبت به دوره مشابه سال قبل ۳۳ درصد کاهش نشان می‌دهد. درآمد شهریور ۱۴۰۵ نیز نسبت به شهریور ۱۴۰۴ حدود ۵۰ درصد کاهش داشته است. این روند نزولی در شرایطی رخ می‌دهد که فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری در مسیر تجاری‌سازی قرار گرفته و انتظار می‌رفت باشگاه‌ها از این فضا بهره بیشتری ببرند.

استقلال؛ سود مقطعی در سایه زیان انباشته سنگین

باشگاه استقلال نیز وضعیت چندان بهتری ندارد. اطلاعات مالی این باشگاه نشان می‌دهد که در سال مالی منتهی به ۳۱ تیر ۱۴۰۴، استقلال به ازای هر سهم ۹۲ ریال سود شناسایی کرده است. این سودآوری اگرچه در ظاهر مثبت به نظر می‌رسد، اما زیان انباشته این باشگاه در پایان همین دوره به حدود ۹۲۱.۹ میلیارد تومان رسیده است. این رقم بزرگ نشان می‌دهد که آثار زیان‌های سال‌های گذشته همچنان بر ساختار مالی باشگاه سنگینی می‌کند و ثبت سود در یک سال مالی به‌خودی‌خود به معنای حل مشکلات ساختاری نیست. برای ارزیابی کیفیت عملکرد استقلال باید مشخص شود که سود شناسایی‌شده از محل فعالیت‌های اصلی و تکرارشونده باشگاه به دست آمده یا درآمدهای غیرعملیاتی و رویدادهای مقطعی در آن نقش داشته‌اند. درآمدهای حاصل از تبلیغات، قراردادهای تجاری و فروش محصولات تنها در صورتی می‌توانند مبنای پایداری مالی باشند که تکرارپذیر بوده و توان پوشش هزینه‌های جاری را فراهم کنند.

زیان انباشته سنگین استقلال پرسش‌های مهمی را درباره آینده مالی این باشگاه مطرح می‌کند. از منظر سهامداران، پرسش اصلی این است که آیا استقلال می‌تواند سودآوری خود را در دوره‌های بعد نیز حفظ کند و به‌تدریج ساختار مالی خود را تقویت کند یا خیر. پاسخ به این پرسش بیش از آنکه به سود هر سهم در یک سال وابسته باشد، به روند سود عملیاتی، جریان وجوه نقد و کیفیت درآمدهای شرکت بستگی دارد. همچنین باید توجه داشت که زیان انباشته به‌تنهایی به معنای ورشکستگی قطعی نیست، اما تداوم آن می‌تواند توان شرکت برای تأمین هزینه‌های خود از محل منابع داخلی را محدود کرده و نیاز به حمایت سهامداران یا روش‌های دیگر تأمین مالی را افزایش دهد. در واقع، استقلال نیز مانند پرسپولیس با چالش جدی در تبدیل ظرفیت هواداری به جریان نقدی پایدار مواجه است و تا زمانی که این چالش حل نشود، سودآوری مقطعی نمی‌تواند ضامن سلامت مالی باشگاه باشد.

چالش مشترک دو غول؛ از شفافیت تا پاسخ‌گویی

مقایسه صورت‌های مالی پرسپولیس و استقلال نشان می‌دهد که ارزیابی اقتصادی این دو باشگاه نباید صرفاً بر مبنای میزان درآمد یا سود و زیان یک سال انجام شود. آنچه اهمیت بیشتری دارد، توانایی ایجاد درآمد پایدار، کنترل هزینه‌ها و تبدیل درآمد حسابداری به جریان نقدی قابل استفاده است. در پرسپولیس، افزایش درآمد عملیاتی با افزایش زیان ناخالص و عملیاتی همراه شد و در استقلال نیز با وجود ثبت سود هر سهم، زیان انباشته همچنان رقم قابل‌توجهی بود. این تفاوت‌ها نشان می‌دهد که برای ارزیابی وضعیت دو شرکت باید عملکرد دوره‌ای را در کنار وضعیت انباشته مالی آنها بررسی کرد. یکی از پرسش‌های مهم درباره هر دو باشگاه، نحوه استفاده از ظرفیت اقتصادی هواداران است. میلیون‌ها هوادار می‌توانند زمینه درآمدزایی از طریق تبلیغات، فروش محصولات، قراردادهای تجاری، خدمات دیجیتال و توسعه برند را فراهم کنند، اما این ظرفیت زمانی به مزیت اقتصادی تبدیل می‌شود که درآمدهای حاصل از آن به‌صورت مستمر تحقق یابد و با هزینه‌های متناسب همراه باشد.

ورود پرسپولیس و استقلال به بازار سرمایه می‌توانست فرصتی برای افزایش شفافیت، بهبود نظارت سهامداران و تقویت انضباط مالی باشد، اما حضور در بورس به‌خودی‌خود مشکلات مالی یک شرکت را حل نمی‌کند. این اتفاق زمانی ارزشمند خواهد بود که انتشار اطلاعات مالی به پاسخ‌گویی بیشتر مدیران، برنامه‌ریزی دقیق‌تر و بهبود عملکرد عملیاتی منجر شود. سهامداران این دو باشگاه باید بتوانند ارزیابی کنند که منابع مالی جذب‌شده چگونه مصرف شده‌اند، درآمدهای جدید تا چه اندازه تکرارپذیرند، بدهی‌ها با چه سرعتی مدیریت می‌شوند و چه برنامه‌ای برای کاهش زیان‌های انباشته وجود دارد. همچنین انتشار منظم صورت‌های مالی قابل اتکا و ارائه توضیحات روشن درباره تغییرات سود و زیان برای سنجش عملکرد مدیریت ضروری است. در نهایت، رویای موفقیت اقتصادی پرسپولیس و استقلال زمانی به وقوع می‌پیوندد که درآمدهای تجاری آنها بتواند هزینه‌های جاری را پوشش دهد، جریان نقدی پایداری ایجاد کند و به تقویت تدریجی ساختار مالی منجر شود. در غیر این صورت، افزایش درآمد یا ثبت سود در یک دوره بدون اصلاح عوامل بنیادی نمی‌تواند به‌تنهایی نشانه موفقیت اقتصادی این دو باشگاه تلقی شود.

مطالعه در منبع اصلی
اشتراک‌گذاری
نظرات

در حال بارگذاری نظرات...