متن کامل توافق مکه فاش شد؛ سه کشور چه تعهداتی دارند؟

به گزارش تیترستان؛ با انتشار متن پیمان دفاعی مکه، ابعاد تازه‌ای از توافق ترکیه، عربستان و پاکستان آشکار شده است؛ توافقی که چارچوب همکاری امنیتی و نظامی این سه کشور را ترسیم و تعهدات مشخصی برای اعضا تعیین می‌کند.

جزئیات خبر

سیاسی بین الملل ۲۸ / / ۱۴۰۵ | ۱۵:۵۹ متن کامل توافق مکه فاش شد / سه کشور چه تعهداتی به یکدیگر داده‌اند؟ فیسبوک سروش واتساپ لینکدین توییتر تلگرام کد خبر: ۲۱۷۰۲۱۴ اقتصاد‌آنلاین: با انتشار متن پیمان دفاعی مکه، ابعاد تازه‌ای از توافق ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان آشکار شده است؛ توافقی که چارچوب همکاری‌های امنیتی و نظامی این سه کشور را ترسیم می‌کند و تعهدات مشخصی برای اعضا در نظر گرفته است.

این توافق سه کشور را به دفاع متقابل، کمک نظامی، تبادل اطلاعات و همکاری در صنایع دفاعی متعهد می‌کند و خروج از آن را در ۱۰ سال نخست ممنوع می‌سازد. در ادامه این مطلب آمده: دولت ترکیه روز سه‌شنبه متن «پیمان دفاعی مکه» را به پارلمان این کشور ارائه کرد.

این پیمان که ترکیه، عربستان سعودی و پاکستان در ماه اوت آن را امضا کردند، یک ائتلاف دفاعی بین‌المللی جدید ایجاد می‌کند و کشور‌های امضاکننده را به دفاع از یکدیگر متعهد می‌سازد؛ تعهدی مشابه ماده ۵ پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو).

متن این توافق که به‌طور اختصاصی در اختیار وب‌سایت «میدل ایست آی» قرار گرفته است، هیچ کشور یا منطقه مشخصی را به‌عنوان تهدید معرفی نمی‌کند؛ اما تأکید دارد که همه کشور‌های مشارکت‌کننده در صورت وقوع حمله مسلحانه علیه استقلال، حاکمیت یا تمامیت ارضی هر یک از اعضا، اقدامات لازم را برای حمایت از یکدیگر انجام خواهند داد.

در ادامه حتما بخوانید: پای انگلیس به بحران منطقه باز شد / جنگنده‌ها و مستشاران نظامی راهی شدند محسن رضایی به دیدار با عاصم منیر نه گفت / ماجرا چیست؟ در ماده نخست این پیمان آمده است: «اگر تمامیت ارضی، حاکمیت یا مرز‌های به‌رسمیت‌شناخته‌شده بین‌المللی هر یک از "طرف‌ها" تهدید شود یا در معرض خطر قرار گیرد، "طرف‌ها" باید از تمام ابزار‌های لازم برای از بین بردن چنین تهدید‌ها یا خطر‌هایی استفاده کنند.» ماده دوم تصریح می‌کند که «حمله مسلحانه‌ای که منشأ آن خارج از هر یک از "طرف‌ها" باشد، حمله به همه "طرف‌ها" تلقی خواهد شد.» در ادامه ماده دوم آمده است: «اگر یکی از "طرف‌ها" هدف حمله مسلحانه یا تجاوز نظامی از سوی کشور دیگری یا گروهی از کشور‌ها قرار گیرد، "طرف‌ها" باید فوراً به "طرف" مورد حمله کمک کنند و از تمام ابزار‌های کمک متقابل که در اختیار دارند، به‌طور کامل استفاده کنند.» این ماده همچنین می‌افزاید که طرف‌ها پس از ارزیابی عینی کمک‌های موردنیاز، دامنه و ماهیت حمایت ارائه‌شده را تعیین خواهند کرد و در چارچوب منابع موجود خود، از جمله امکانات و توانمندی‌های نظامی، با یکدیگر همکاری خواهند کرد.

این توافق همچنین همکاری در زمینه توسعه صنایع دفاعی، آموزش نیرو‌های مسلح و تأمین تجهیزات، سوخت و دیگر اقلام و ملزومات دفاعی برای یکدیگر را پیش‌بینی می‌کند. افزون بر این، چارچوبی برای تبادل اطلاعات و داده‌های اطلاعاتی ایجاد می‌کند. این توافق که از ۱۶ ماده تشکیل شده، تاریخ انقضا ندارد.

بر اساس مفاد آن، کشور‌های امضاکننده تنها پس از گذشت ۱۰ سال از لازم‌الاجرا شدن توافق می‌توانند از آن خارج شوند؛ مشروط بر آنکه دست‌کم سه ماه پیش از خروج، قصد خود را به‌صورت کتبی به سایر طرف‌ها اطلاع دهند.

در ادامه، ترجمه غیررسمی متن کامل این پیمان آمده است: دولت جمهوری ترکیه، دولت جمهوری اسلامی پاکستان و دولت پادشاهی عربستان سعودی که از این پس به‌ترتیب «طرف»، «طرف‌ها» یا «طرف‌های اصلی» نامیده می‌شوند. با در نظر گرفتن احترام متقابل به حاکمیت کشورها، اصول منشور سازمان ملل متحد، حقوق بین‌الملل و اصول مرتبط حقوق داخلی؛ و با توافق بر سر تبدیل سازوکار‌های موجود همکاری، هماهنگی و همگرایی در چارچوب مشارکت دفاعی میان «طرف‌ها» به یک توافق دفاعی مشترک.