چرا بعضی آدم‌ها همیشه نقش قربانی را بازی می‌کنند؟
به گزارش تیترستان؛ بعضی آدم‌ها هر جا بروند، قصه‌شان یکی است: همه علیه من‌اند. این قصه همیشه دروغ نیست، اما همیشه هم تمام حقیقت نیست. روان‌شناسان می‌گویند پشت این الگوی رفتاری، معمولاً ترکیبی از تجربه‌های کودکی، ترس از طرد شدن و نیاز به جلب توجه و همدلی پنهان است. فردی که نقش قربانی را به‌طور مداوم بازی می‌کند، در واقع یاد گرفته است که با نشان دادن خود به‌عنوان قربانی، از مسئولیت‌پذیری فرار کند و دیگران را وادار به حمایت یا عذرخواهی کند. این الگو ممکن است در کوتاه‌مدت همدلی اطرافیان را جلب کند، اما در بلندمدت به روابط آسیب می‌زند و فرد را در چرخه‌ای از نارضایتی و انفعال گرفتار می‌کند. کارشناسان تأکید می‌کنند که تشخیص این الگو در خود یا دیگران، نخستین گام برای تغییر است. درمان‌های شناختی-رفتاری می‌تواند به فرد کمک کند تا مسئولیت سهم خود در مشکلات را بپذیرد و به جای تمرکز بر ناعدالتی‌های بیرونی، بر راه‌حل‌های عملی تمرکز کند. همچنین، اطرافیان باید مرزهای سالمی تعیین کنند تا رفتار قربانی‌وار را تقویت نکنند. در نهایت، بازی کردن نقش قربانی یک انتخاب آگاهانه نیست، بلکه الگویی آموخته‌شده است که با آگاهی و تمرین قابل تغییر است.