لباس شخصی؛ روایتی از سال‌های پرالتهاب پس از انقلاب

به گزارش تیترستان؛ فیلم سینمایی «لباس شخصی» را نباید تنها یک اثر سیاسی-امنیتی دانست، زیرا این فیلم بخشی از فضای پیچیده سال‌های آغازین پس از انقلاب را بازسازی می‌کند. در آن سال‌ها مرز میان فعالیت حزبی، رقابت ایدئولوژیک، نگرانی‌های امنیتی، جنگ و مسئله نفوذ بیش از هر زمان دیگری به هم نزدیک شده بود. بازخوانی زمینه تاریخی این فیلم در آینه روایت‌ها نشان می‌دهد که چگونه این اثر توانسته است تنش‌های پنهان و آشکار آن دوره را به تصویر بکشد و مخاطب را با لایه‌های کمتر دیده‌شده تاریخ معاصر ایران روبه‌رو کند.