وقتی حافظه می‌رود، عشق می‌ماند: روایت مراقبت از بیمار آلزایمری

به گزارش تیترستان؛ زندگی با بیمار مبتلا به آلزایمر تنها فراموشی نام‌ها و چهره‌ها نیست؛ گم‌شدن در خیابان‌های آشنا و تکرار پرسش‌های بی‌پایان، بخشی از واقعیت روزمره خانواده‌هایی است که با این بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کنند. آنچه در این میان اهمیت دارد، این است که حتی با کم‌رنگ شدن حافظه، احساسات و نیاز به محبت از بین نمی‌رود. بیمار آلزایمری شاید نام فرزندش را به یاد نیاورد، اما دلتنگی و نیاز به نوازش را حس می‌کند. همین موضوع مراقبت از این بیماران را به مسوولیتی فراتر از رسیدگی‌های روزمره تبدیل می‌کند؛ مسوولیتی که نیازمند صبر، آگاهی و همراهی خانواده و جامعه است.