روایتی از خانه‌ای که افقش گسترده است

به گزارش تیترستان؛ نمایش «داستان خرس‌های پاندا» به جای توضیح مستقیم موقعیت، مخاطب را در فضا و لحظاتی قرار می‌دهد که باید نشانه‌هایش را خود دنبال کند. این جهان نمایشی ظاهراً محدود به موقعیت مکانی یک خانه است، اما در واقع افقی گسترده پیش روی تماشاگر می‌گشاید. چنین رویکردی تماشاگر را از نقش منفعل خارج کرده و به مشارکت‌کننده‌ای فعال در کشف معنا تبدیل می‌کند. اثری که به جای پاسخ‌های آماده، پرسش می‌آفریند و تجربه‌ای متفاوت از مواجهه با صحنه را رقم می‌زند.