خورخه مسی؛ پدری که مسیر لیونل و فوتبال را عوض کرد

به گزارش تیترستان؛ خورخه مسی فقط پدر لیونل مسی نبود؛ او یکی از چهره‌های کلیدی در شکل‌گیری مسیر حرفه‌ای این ستاره آرژانتینی به شمار می‌رفت. مرگ او برای لئو شوکی سنگین بود، چون خورخه در زندگی و فوتبال فرزندش نقشی فراتر از یک پدر داشت.

او که ۱ ژانویه ۱۹۵۸ در روزاریو به دنیا آمد، سال‌ها در یک کارخانه فلزکاری کار کرد و همراه خانواده‌اش زندگی ساده‌ای را دور از حاشیه‌های رسانه‌ای گذراند. خورخه به‌همراه همسرش سلیا کوچیتینی، خانواده‌ای نزدیک و صمیمی ساخت که ابتدا در روزاریو، سپس در بارسلونا و بعد در میلان زندگی کردند.

این خانواده چهار فرزند داشت: لیونل، رودریگو که در بارسلونا زندگی می‌کند، ماتیاس که رئیس باشگاه لئونس است و ماریا سول که در میامی همراه همسرش، کارمند اینتر میامی، زندگی می‌کند. با وجود ارتباط نزدیک هر چهار فرزند با زندگی و کار لیونل، این خانواده در طول سال‌ها کمتر در کانون خبرها قرار گرفتند.

یکی از مهم‌ترین تصمیم‌های خورخه زمانی گرفته شد که مشخص شد لیونل با کمبود هورمون رشد روبه‌رو است. او در جست‌وجوی آینده‌ای بهتر، خانواده را به بارسلونا برد و برای مذاکره با باشگاه بارسا پیش‌قدم شد تا هزینه‌های درمان پزشکی را بر عهده بگیرد.

خورخه دربارهٔ این انتخاب گفته بود: «من در آسیندار کار می‌کردم و با بنیاد صحبت کردم. با کمک هر دو، هزینه درمان را به مدت دو سال پرداختیم، اما بعد شرایط سخت شد و دیگر نمی‌توانستند هزینه‌ها را تامین کنند.» او همان کارگر فلزکاری بود که به گفتهٔ لئو، از صبح تا شب کار می‌کرد تا چرخ خانه را در جنوب روزاریو بچرخاند.

خانهٔ آن‌ها در خیابان لاوالخا، که امروز بخشی از مسیر گردشگری روزاریو است، با تلاش فراوان خورخه و سلیا حفظ می‌شد. در همان دوره، لئو در گراندولی می‌درخشید؛ جایی که مادربزرگش سلیا نیز نقش پررنگی داشت و او گل‌هایش را به او تقدیم می‌کرد.

مادربزرگ لئو به سالوادور آپاریسیو، نخستین مربی او، گفته بود: «بازیکن کم داری؟ اگر می‌خواهی ببری نوه مرا بگذار، او بازی را برایت درمی‌آورد.» مربی هم پاسخ داده بود: «خانم، او خیلی کوچک است، مصدومش می‌کنند.» خورخه همیشه این خاطره را با لبخند تعریف می‌کرد.

از گراندولی تا نیولز اولد بویز و سپس بارسلونا، خورخه همهٔ مذاکرات را پیش برد و در شهر بارسلونا مستقر شد. آن روزها برای او همزمان پر از شادی و غربت بود، چون باید تکیه‌گاه لئوِ ۱۳ ساله می‌شد و هم‌زمان روی درمان و آیندهٔ او شرط می‌بست. همین تصمیم، به روایت این گزارش، تاریخ فوتبال را برای همیشه تغییر داد.

بعد از آن‌که لیونل در تیم‌های پایهٔ بارسا به گل‌زنی‌های پرتعداد رسید و از یک استعداد به بهترین بازیکن جهان تبدیل شد، نقش خورخه از پدر همراه به مدیر اصلی فعالیت‌های او تغییر کرد. او بدون آموزش قبلی به‌عنوان ایجنت، در عمل یاد گرفت قراردادها، مذاکره‌ها و ارتباط با باشگاه‌ها و اسپانسرها را مدیریت کند.

سبک کار خورخه همیشه متواضعانه و دور از جنجال‌های رسانه‌ای بود. او اولویت را به حفاظت از فضای خانواده و کنترل هر گام در مسیر حرفه‌ای فرزندش می‌داد و توانست مجموعه‌ای قدرتمند برای مدیریت امور یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های جهان شکل دهد.

در سال‌های حضور لیونل در بارسلونا، خورخه در تمدید قراردادهای او نقشی محوری داشت و از منافعش در دوره‌ای دفاع می‌کرد که رشد ورزشی با ارقام مالی سنگین‌تری همراه شده بود. او همچنین بارها تأکید کرده بود که لئو باید فقط روی فوتبال متمرکز بماند و از حاشیه‌ها دور باشد.

خورخه گفته بود: «ما تلاش می‌کنیم او فقط به بازی کردن فکر کند.» همین نگاه، بخشی از نقش حمایتی او بیرون از زمین بود. با این حال، مدیریت او در مسیر حرفه‌ای لیونل همیشه بی‌چالش نبود.

در سال ۲۰۲۱ و هنگام خروج لیونل از بارسلونا، خورخه بار دیگر نقشی تعیین‌کننده داشت. پس از توافق شفاهی، لئو ناچار شد باشگاه را ترک کند و خورخه مذاکراتی را پیش برد که در بحبوحهٔ بحران مالی بارسلونا به انتقال او به پاری سن ژرمن انجامید.

سال‌ها بعد، او در گفت‌وگو با خورخه و خوزه ماس نیز در انتقال لیونل به اینتر میامی فعالانه مشارکت کرد؛ تصمیمی که ابعاد ورزشی را با زندگی آرام‌تر برای خانواده پیوند زد.

خورخه فراتر از نقش مدیر برنامه، پیش از هر چیز یک پدر و سرپرست خانواده بود. کسانی که او را می‌شناختند، از شخصیت خوددار، پیوند نزدیکش با سلیا و فرزندانش و حساسیتش نسبت به حریم خصوصی لئو می‌گفتند.

در دنیایی که فوتبال حرفه‌ای با فشارهای مالی و رسانه‌ای همراه است، حضور خورخه مانند تکیه‌گاهی خاموش اما اثرگذار عمل می‌کرد. او در برخی بازی‌های ماندگار شماره ۱۰ از نزدیک حاضر بود، پیگیر کسب‌وکارهای جانبی مانند هتل‌ها و تبلیغات می‌شد و همچنان بر تصمیم‌های مهم لیونل اثر می‌گذاشت.

داستان خورخه مسی در نهایت روایت کسی است که بدون جست‌وجوی شهرت، به بخشی جدایی‌ناپذیر از مسیر حرفه‌ای بهترین بازیکن نسل خود تبدیل شد. مدیری خودآموخته که با تصمیم‌های جسورانه و حمایت مداوم، از پشت صحنه در ساختن مسیر یک اسطوره جهانی نقش داشت.