ویروسی که ۱۴ روز زیر ناخن زنده می‌ماند؛ سن ابتلا به ۱۵ سال رسید!
به گزارش تیترستان؛ شیوع ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) به عنوان یکی از شایع‌ترین عفونت‌های ویروسی در جهان، در سال‌های اخیر روندی صعودی و نگران‌کننده را طی کرده است. این ویروس که بیش از ۹۵ درصد موارد ابتلا به آن از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شود، می‌تواند طیف وسیعی از بیماری‌ها را از زگیل‌های تناسلی خوش‌خیم تا سرطان‌های خطرناک مانند سرطان دهانه رحم، واژن، مقعد و حتی دهان و حلق ایجاد کند. در همین راستا، شیرین نیرومنش، متخصص زنان و زایمان، در گفت‌وگویی تفصیلی با رسانه‌ها به تشریح ابعاد مختلف این بیماری خاموش، راه‌های انتقال، باورهای نادرست، اهمیت واکسیناسیون و پروتکل‌های غربالگری و درمان پرداخته است. وی با هشدار درباره کاهش سن مواجهه با این ویروس، اعلام کرد که در حال حاضر مراجعانی با سنین ۱۵ و ۱۶ سال مشاهده می‌شوند که به دلیل نداشتن آگاهی کافی و روابط جنسی متعدد، ناقل این ویروس شده‌اند. این در حالی است که بسیاری از افراد تصور می‌کنند HPV تنها از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شود، اما تحقیقات جدید نشان می‌دهد که ویروس می‌تواند تا ۱۴ روز زیر ناخن‌ها زنده بماند و از این طریق نیز منتقل شود.
راه‌های انتقال HPV؛ از باورهای غلط تا واقعیت‌های پنهان
شیرین نیرومنش در پاسخ به پرسش‌هایی درباره راه‌های سرایت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) اظهار داشت: عامل انتقال این بیماری ویروس است و بیش از ۹۵ درصد موارد ابتلا از طریق رابطه جنسی رخ می‌دهد. مواردی همچون انتقال از طریق استخر، حوله و دستگاه لیزر بسیار نادر و درصد آن ناچیز است. با این حال، این متخصص به یک نکته بهداشتی مغفول‌مانده اشاره کرد و گفت: تحقیقات نشان داده است ویروس HPV زیر ناخن‌ها به‌ویژه ناخن‌های بلند و کاشته‌شده در زنان و مردان تا حدود ۱۴ روز زنده می‌ماند. وی ادامه داد: این ویروس با شست‌وشوی معمولی دست با آب و صابون از بین نمی‌رود. از این رو تماس دست آلوده به ناحیه تناسلی از طریق خاراندن، شست‌وشو یا لمس می‌تواند یکی از راه‌های انتقال و سرایت ویروس به خود فرد یا شریک جنسی او باشد. همچنین، استفاده مشترک از وسایلی نظیر شیرآلات بهداشتی ممکن است در انتقال گونه‌های کم‌خطر که عامل زگیل تناسلی هستند، نقش داشته باشد. بنابراین، رعایت بهداشت فردی و پرهیز از تماس مستقیم دست آلوده با نواحی حساس، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
این متخصص زنان و زایمان با اشاره به ماهیت این ویروس افزود: صدها گونه از این ویروس وجود دارد که به دو دسته کلی «کم‌خطر» و «پرخطر» تقسیم می‌شوند. گونه‌های کم‌خطر معمولاً عامل ایجاد زگیل تناسلی هستند که در برخی موارد استفاده غیرمنطقی و مشترک از وسایلی نظیر شیرآلات بهداشتی ممکن است در انتقال آن نقش داشته باشد. وی ادامه داد: در این گروه، به‌ویژه ویروس تایپ ۶ شایع‌ترین عامل زگیل تناسلی است که می‌تواند برجستگی‌هایی از چند میلی‌متر تا چند سانتی‌متر و حتی توده‌های زگیلی بسیار بزرگ در نواحی خارجی تناسلی یا اطراف مقعد ایجاد کند. همچنین اقداماتی مثل تیغ زدن، شیو کردن یا ایجاد خراش در ناحیه تناسلی می‌تواند باعث کاشت و انتشار بیشتر زگیل شود. از سوی دیگر، گونه‌های پرخطر عامل بروز انواع سرطان از جمله سرطان دهانه رحم (سرویکس)، سرطان واژن، پرینه، آلت تناسلی مردان، انتهای روده بزرگ (مقعد) و در صورت برقراری رابطه جنسی دهانی با فرد مبتلا، عامل سرطان دهان، زبان، حلق و حنجره هستند. در میان تایپ‌های پرخطر، شماره‌های ۱۶ و ۱۸ مهم‌ترین و اصلی‌ترین عوامل ایجادکننده سرطان دهانه رحم به شمار می‌روند و اگر بیماری در مراحل سرطانی تشخیص داده شود، می‌تواند کشنده باشد.
واکسیناسیون؛ سپری موثر در برابر HPV
نیرومنش با تأکید بر ارزش بسیار بالای واکسیناسیون گفت: توصیه اکید می‌شود که واکسن HPV از سن ۱۱ تا ۱۲ سالگی برای دختران و پسران تزریق شود. در سنین ۱۱ تا ۱۲ سالگی تزریق ۲ دوز واکسن کافی است. وی افزود: اما برای افراد بالای ۱۸ سال تا حدود ۴۵ سالگی تزریق ۳ دوز توصیه می‌شود. زدن واکسن مقاومت و ایمنی بدن را در برابر تایپ‌های هدف به طور چشمگیری افزایش می‌دهد. این متخصص درباره انواع واکسن موجود در بازار بیان کرد: واکسن ایرانی ۲ ظرفیتی گونه‌های ۱۶ و ۱۸ را پوشش می‌دهد و اخیرا واکسن ایرانی ۴ ظرفیتی نیز به بازار آمده است. نمونه‌های ۴ ظرفیتی و ۹ ظرفیتی خارجی نیز وجود دارند. وی ادامه داد: هرچند این واکسن به دلیل نبود پوشش بیمه‌ای قیمت بالایی دارد، اما توصیه می‌شود والدین و تمامی افراد در زمان مناسب اقدام به تهیه و تزریق آن کنند. حتی افرادی که مبتلا شده‌اند نیز با تزریق واکسن شانس بالاتری برای پاکسازی ویروس و بهبود سیستم ایمنی خواهند داشت.
وی در پاسخ به این پرسش که چه افرادی نباید واکسن HPV بزنند، تصریح کرد: به طور کلی، واکسن HPV برای اکثر افراد بی‌خطر است، اما افرادی که به اجزای واکسن حساسیت شدید دارند، زنان باردار و افرادی که در حال حاضر بیماری حاد دارند، باید با پزشک خود مشورت کنند. همچنین، افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند ممکن است به دوزهای بیشتری نیاز داشته باشند. نیرومنش خاطرنشان کرد: واکسیناسیون HPV نه تنها از فرد محافظت می‌کند، بلکه با کاهش شیوع ویروس در جامعه، به ایمنی جمعی نیز کمک می‌کند. بنابراین، گنجاندن این واکسن در برنامه ملی واکسیناسیون می‌تواند گامی مهم در جهت کاهش بار این بیماری و پیشگیری از سرطان‌های مرتبط با HPV باشد.
غربالگری و درمان؛ کلید مقابله با سرطان دهانه رحم
این متخصص با تأکید بر اینکه HPV در بسیاری از موارد هیچ علامت، زخم یا ترشح غیرعادی ندارد، اظهار داشت: غربالگری از طریق ترشحات دهانه رحم و همراه با تست پاپ‌اسمیر انجام می‌شود. توصیه می‌شود همه افراد حداقل یک بار تست HPV را انجام دهند. در صورت منفی بودن، این آزمایش هر ۵ سال یک‌بار قابل تکرار است. نیرومنش درباره روند پیگیری در صورت مثبت شدن آزمایش توضیح داد: اگر ویروس پرخطر مثبت باشد و تغییرات سلولی گزارش شود، بیمار باید تحت کولپوسکوپی و بیوپسی (نمونه‌برداری سرپایی از دهانه رحم زیر میکروسکوپ در مطب) قرار گیرد. اگر نتیجه پاتولوژی خوش‌خیم باشد، بیمار در صورت عدم دریافت واکسن باید آن را تزریق کرده و یک سال بعد آزمایش HPV را تکرار کند تا روند پاکسازی ویروس ارزیابی شود. وی افزود: در مرحله پیش‌سرطانی درجه یک (CIN ۱)، با تجویز داروهای تقویت‌کننده سیستم ایمنی و رعایت نکات بهداشتی، احتمال بهبودی خودبه‌خودی و نرمال شدن بافت دهانه رحم ظرف یک سال آینده بسیار بالاست، اما در مراحل پیش‌سرطانی درجه ۲ و ۳ (CIN ۲ و CIN ۳) عملا ورود به فاز سرطان دهانه رحم است که بیمار حتما باید تحت درمان‌های تخصصی و فوری قرار گیرد.
نیرومنش در پایان با ابراز نگرانی از روند نزولی سن مواجهه با این ویروس خاطرنشان کرد: هر چقدر سن ابتلا پایین‌تر باشد، احتمال پیشرفت بیماری به سمت سرطان در طول زمان بیشتر است. متأسفانه در سال‌های اخیر سن شروع روابط جنسی در برخی گروه‌ها به اوایل بلوغ و زیر ۱۸ سال رسیده و مراجعانی با سنین ۱۵ و ۱۶ سال داریم که به دلیل داشتن شرکای جنسی متعدد بدون آگاهی خانواده‌ها، ناقل این ویروس شده‌اند. همچنین مردانی که قبل از ازدواج روابط متعددی داشته‌اند، می‌توانند این ویروس را تا سال‌ها در بدن خود نگه دارند و به همسرانشان منتقل کنند. وی تأکید کرد: پایبندی به روابط تک‌همسری، پرهیز جدی از داشتن شرکای جنسی متعدد، واکسیناسیون به‌موقع و انجام آزمایش‌های دوره‌ای اصلی‌ترین راهکارهای مهار این بیماری خاموش و خطرناک به شمار می‌روند. با توجه به افزایش شیوع HPV و کاهش سن ابتلا، لازم است آگاهی‌رسانی عمومی و آموزش‌های بهداشتی به ویژه برای نوجوانان و جوانان افزایش یابد تا از بار بیماری و هزینه‌های درمانی آن کاسته شود.
در حال بارگذاری نظرات...