راز اعتماد بی‌سابقه امام به یک روحانی؛ نقشی که اگر نبود، سرنوشت انقلاب طور دیگری رقم می‌خورد
به گزارش تیترستان؛ غلامعلی حداد عادل، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و شورای عالی انقلاب فرهنگی، در مراسم بزرگداشت سالگرد ارتحال آیت‌الله مهدوی کنی، با اشاره به ابعاد کمتر شنیده‌شده از زندگی این روحانی مبارز، تأکید کرد که او در تهران یکی از شخصیت‌های درجه اول مبارزه با رژیم طاغوت بود. حداد عادل در این مراسم که خبرگزاری مهر جزئیات آن را منتشر کرده، روایت خود را از آشنایی و شناخت شخصیت آیت‌الله مهدوی کنی با اشاره به خاطره‌ای از نقل مستقیم ایشان آغاز کرد و گفت که مرحوم مهدوی کنی یک بار برای او به تفصیل درباره پدر، برادران، خانواده و محیط زندگی‌شان در «کن» صحبت کرده بودند. این روایت نشان می‌دهد که حداد عادل نه از طریق منابع تاریخی، بلکه از زبان خود آیت‌الله مهدوی کنی با زوایای زندگی او آشنا شده است. وی افزود که درس خواندن ایشان یعنی درس طلبگی و حوزوی در تهران و قم نزد آیات بزرگ آیت‌الله بروجردی و امام راحل بوده و پس از آن، مبارزات و کارهای مسجدی و محرابی و منبری و تبلیغ دین را در قبل از انقلاب آغاز کرده است. به گفته حداد عادل، جزئیات این فعالیت‌ها در مصاحبه‌ای که از ایشان منتشر شده و کتابی که حاصل آن مصاحبه‌هاست، به طور کامل نقل شده است.
مسجد جلیلی؛ پایگاه مبارزان تحصیل‌کرده در قلب تهران
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه با تأکید بر اینکه همه کسانی که دوران قبل از انقلاب را به یاد می‌آورند و با عوامل مبارزه، ساواک و دستگیری فعالیت روحانیت مبارز آشنا هستند، می‌دانند که آیت‌الله مهدوی کنی در تهران یکی از شخصیت‌های روحانی درجه اول مبارز در مقابل رژیم طاغوت بود. وی خاطرنشان کرد که مسجد جلیلی، مانند سه یا چهار مسجد دیگر در تهران، پایگاه مردم روشن‌بین و تحصیل‌کرده و بازاریان معتقد در مسیر فعالیت‌های اسلامی و مبارزات سیاسی اسلامی در آن زمان بود. حداد عادل اظهار کرد که آیت‌الله مهدوی کنی شخصیتی تأثیرگذار و تعیین‌کننده در سال‌های پیش از انقلاب بودند و بارها دستگیر و تبعید شدند و زندان‌های متعددی را تجربه کردند. وی افزود که حساس‌ترین کارها به ایشان سپرده می‌شد و این نشان از جایگاه ویژه او در میان مبارزان داشت. این بخش از سخنان حداد عادل، تصویری از شبکه مساجد مبارز و نقش محوری آیت‌الله مهدوی کنی در هدایت آن‌ها ارائه می‌دهد که کمتر در رسانه‌ها به آن پرداخته شده است.
حداد عادل در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به شرایط بحرانی روزهای نخست انقلاب گفت که در بدو انقلاب، هیچ نهادی در کشور وجود نداشت؛ شهربانی و ارتش در اختیار انقلابیون نبودند و در روز نخست انقلاب، دستگاه‌های دیگر، مجلس و وزارت اطلاعات نیز وجود نداشتند. به گفته وی، حجم عظیمی از کارها بر عهده شورای انقلاب بود و اداره کشور بر عهده این شورا قرار داشت. عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با نقل قولی از یکی از آقایان گفت که در شب نخست انقلاب، افراد تا صبح کشیک می‌دادند تا اگر اتفاقی در جایی رخ داد، خبر آن را اعلام کنند. وی می‌گفت اگر یک ناو جنگی آمریکا در خلیج فارس به ایران نزدیک می‌شد، باید مطلع می‌شدیم و تصمیم می‌گرفتیم؛ حتی اگر در یکی از گذرها یا بازارچه‌ها میان دو فرد عادی دعوایی رخ می‌داد، موضوع باید به شورای انقلاب ارجاع می‌شد. این وضعیت نشان می‌دهد مسائل کشور از چه گستره‌ای برخوردار بود و چه مسئولیت سنگینی بر دوش مدیران آن روزها قرار داشت.
تأسیس کمیته انقلاب؛ تصمیمی که از آشفتگی بزرگ جلوگیری کرد
حداد عادل عنوان کرد که در آن شرایط، یکی از تصمیم‌های مهم برای اداره کشور و حفظ نظم، در بحبوحه‌ای که نیروهای ساواک و افراد فراری نیز برنامه‌هایی در سر داشتند، تأسیس کمیته انقلاب اسلامی بود. نخستین نهادی که با نام انقلاب فعالیت خود را آغاز کرد، کمیته انقلاب اسلامی بود و امام راحل اختیار این کمیته را به آیت‌الله مهدوی کنی سپردند. وی ادامه داد که اگر فردی مؤمن، باتقوا، معتدل، زندان‌دیده، رنج‌کشیده از ساواک و انقلابی به معنای واقعی مسئولیت کمیته را بر عهده نمی‌گرفت، مطمئن باشید آشفتگی‌ها و افراط‌وتفریط‌هایی که در هر انقلابی، به‌ویژه در روزهای نخست، رخ می‌دهد، در ایران بسیار بیشتر از آنچه اتفاق افتاد، می‌بود. عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام بیان کرد که منظورش این نیست که هیچ مأمور کمیته‌ای در هیچ جایی مرتکب تخلف نشده است، اما اگر آیت‌الله مهدوی کنی با شخصیت وزین خود مسئول این مجموعه نبودند، ممکن بود افراط‌وتفریط‌های بسیار بیشتری رخ دهد. ایشان در ماه‌های نخست انقلاب نقشی بی‌بدیل ایفا کردند و چهره بیرونی کمیته، نظامی و مسلحانه بود، اما روحانی‌ای که سال‌ها با زندان، دستگیری و مبارزه درگیر بود، مسئولیت آن را بر عهده داشت.
حداد عادل در ادامه به رابطه ویژه امام خمینی با آیت‌الله مهدوی کنی اشاره کرد و گفت که ایشان همواره مورد احترام و اعتماد امام بودند. به گفته وی، عبارت معروفی از امام درباره ایشان وجود داشت که مضمون آن، ابراز ارادت امام به آیت‌الله مهدوی کنی بود و ما نشنیدیم امام درباره شخصیت دیگری با این صراحت و استحکام، ارادت و لطف خود را ابراز کنند. آیت‌الله مهدوی کنی تنها شخصیتی بودند که این افتخار را داشتند. عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام عنوان کرد که ایشان مورد احترام و پذیرش همه اقشار جامعه و مسئولان بودند و در طول نزدیک به ۴۰ سال فعالیت پس از پیروزی انقلاب، خدمات متعددی انجام دادند. وی ادامه داد که می‌توان فعالیت‌های آیت‌الله مهدوی کنی پس از پیروزی انقلاب را دسته‌بندی کرد که یکی از شاخه‌های مهم آن، فعالیت‌های سیاسی بود. ایشان در مسئولیت‌های مختلف، از جمله در شرایط حساسی که رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر هر دو ترور شده و به شهادت رسیده بودند، مسئولیت نخست‌وزیری کشور را بر عهده گرفتند و پس از آن نیز در دوره‌های مختلف فعالیت کردند تا سرانجام به ریاست مجلس خبرگان رسیدند.
از دانشگاه امام صادق(ع) تا تکیه‌گاه سیاسیون؛ میراث ماندگار آیت‌الله
حداد عادل با اشاره به اهمیت تأسیس دانشگاه امام صادق(ع) توسط آیت‌الله مهدوی کنی گفت که این اقدام نشان‌دهنده دوراندیشی ایشان است و او اهمیت این اقدام را بیش از بسیاری از فعالیت‌های دیگر ایشان درک می‌کند؛ زیرا خودش نیز مانند ایشان معتقد است برای انقلاب باید نیروی انسانی مناسب تربیت کرد. وی افزود که اگر انقلابی در هر کشوری، با هر مرامی، به پیروزی برسد و اداره کشور و تحقق اهداف متعالی آن بر عهده مسئولان قرار گیرد، بدون نیروی انسانی مناسب، کارشناسان معتقد به مبانی انقلاب و مدیران کاردان و پاکدست، چگونه می‌توان به اهداف انقلاب دست یافت؟ از نخستین روزهای پیروزی انقلاب، مهم‌ترین وظیفه برای حفظ آن، تربیت و تأمین نیروی انسانی مناسب است. آیت‌الله مهدوی کنی به‌محض سپری‌شدن روزهای سخت انقلاب در سال‌های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸، به فکر تأسیس دانشگاه امام صادق(ع) افتادند و از ابتدای شکل‌گیری این مجموعه برای تحقق این هدف تلاش کردند تا دانشگاه تأسیس شد.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در بخش پایانی سخنان خود به نقش آیت‌الله مهدوی کنی به عنوان تکیه‌گاه فعالان سیاسی پیرو خط امام اشاره کرد و گفت که ایشان برای این فعالان، مرجعی بودند که همگان برای دریافت رهنمود به ایشان مراجعه می‌کردند و در مواقع بروز اختلاف، سخن ایشان فصل‌الخطاب بود. وی افزود که خودش بارها در شرایطی که نمی‌توانست برخی افراد را از انجام کار خلاف یا ایجاد اختلاف منصرف کند، با آیت‌الله مهدوی کنی تماس می‌گرفت یا به دیدار ایشان می‌رفت و ایشان با اشاره‌ای، مانع ادامه برخی اقدامات خلاف می‌شدند. حداد عادل مثال زد که در بحبوحه انتخابات، اگر می‌شنیدند گروهی از دوستان خودشان قصد دارند فهرستی جداگانه منتشر کنند، ایشان حتی با چاپخانه تماس می‌گرفتند و مانع انتشار آن می‌شدند. وجود چنین شخصیتی که با درخواست، دستور یا توصیه خود می‌توانست امور را سامان دهد، واقعیتی انکارناپذیر بود. این روایت‌ها نشان می‌دهد که آیت‌الله مهدوی کنی نه تنها در نهادهای رسمی، بلکه در فرایندهای سیاسی پشت صحنه نیز نقش تعیین‌کننده‌ای داشتند و میراث ایشان، از جمله دانشگاه امام صادق(ع)، امروز به عنوان نمادی از تربیت نیروی انسانی متعهد برای انقلاب شناخته می‌شود.
در حال بارگذاری نظرات...