۷ ماه پس از جنگ؛ راز خیابانهای ملتهب اروپا فاش شد
به گزارش تیترستان؛ تنها حدود هفت ماه پس از حمله آمریکا به ایران که با فشار به گلوگاه انرژی جهان همراه شد، موجی از اعتراضات مردمی در سراسر اروپا شکل گرفته است. مردم در کشورهای مختلف اروپایی در اعتراض به افزایش سرسامآور هزینههای زندگی، اجارههای سنگین و دستمزدهای ناکافی به خیابانها آمدهاند. این اعتراضات که از ابتدا با شعارهای اقتصادی آغاز شد، به سرعت به بحرانی سیاسی و اجتماعی تبدیل شده و دولتهای اروپایی را در وضعیت دشواری قرار داده است. رئیسجمهور فرانسه، امانوئل مکرون، در اظهاراتی جنجالی دلیل اصلی این ناآرامیها را جنگ خاورمیانه و پیامدهای ناشی از آن بر بازار انرژی جهان دانسته است. به گفته او، تنشهای ژئوپلیتیک در منطقه باعث جهش قیمت حاملهای انرژی شده و این امر مستقیماً بر سفره مردم اروپا تأثیر گذاشته است.
افزایش افسارگسیخته قیمت انرژی؛ محرک اصلی اعتراضات
بحران انرژی در اروپا پس از حمله آمریکا به ایران و افزایش تنشها در خاورمیانه، به شکل بیسابقهای شدت گرفته است. بازارهای جهانی نفت و گاز با نوسانات شدید مواجه شده و قیمت هر بشکه نفت به بالاترین سطح خود در چند سال اخیر رسیده است. کشورهای اروپایی که به شدت به واردات انرژی وابسته هستند، بیشترین آسیب را از این وضعیت دیدهاند. افزایش قیمت گاز طبیعی و برق، هزینههای تولید را برای صنایع بالا برده و در نهایت به مصرفکنندگان منتقل شده است. کارشناسان اقتصادی معتقدند که این افزایش قیمتها نه تنها تورم را در اروپا تشدید کرده، بلکه قدرت خرید خانوارها را به طور قابل توجهی کاهش داده است. در چنین شرایطی، مردم اروپا که پیش از این نیز با مشکلات اقتصادی ناشی از همهگیری کرونا دست و پنجه نرم میکردند، اکنون با فشار مضاعفی روبرو شدهاند و خواستار اقدام فوری دولتها برای کنترل قیمتها هستند.
علاوه بر این، افزایش هزینههای انرژی بر بخش مسکن نیز تأثیر گذاشته و اجارهبها را در شهرهای بزرگ اروپایی به شکل چشمگیری بالا برده است. بسیاری از خانوادههای کمدرآمد مجبور شدهاند بخش بزرگی از درآمد خود را صرف پرداخت قبوض انرژی و اجاره خانه کنند. دستمزدها نیز متناسب با این افزایش هزینهها رشد نکرده و همین امر شکاف طبقاتی را عمیقتر کرده است. اعتراضات خیابانی در کشورهایی مانند فرانسه، آلمان، ایتالیا و اسپانیا با شدت بیشتری دنبال میشود و اتحادیههای کارگری نیز به این اعتراضات پیوستهاند. معترضان شعارهایی علیه سیاستهای اقتصادی دولتها سر میدهند و خواستار افزایش حداقل دستمزد، کنترل اجارهبها و کاهش مالیات بر انرژی هستند. این وضعیت نشان میدهد که بحران انرژی به یک بحران اجتماعی تمامعیار تبدیل شده است.
واکنش دولتها و اظهارات جنجالی مکرون
در میان اوجگیری اعتراضات، امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، در سخنانی تلاش کرد تا ریشه مشکلات را به عوامل خارجی نسبت دهد. او جنگ خاورمیانه و به طور خاص حمله آمریکا به ایران را دلیل اصلی بحران انرژی و در نتیجه اعتراضات خیابانی دانست. مکرون تأکید کرد که فرانسه و سایر کشورهای اروپایی نمیتوانند به تنهایی قیمتهای جهانی انرژی را کنترل کنند و برای حل این مشکل نیاز به همکاری بینالمللی است. این اظهارات با واکنشهای متفاوتی روبرو شد؛ برخی آن را توجیهی برای ناکامی دولت در مدیریت اقتصادی دانستند و برخی دیگر آن را واقعیتی انکارناپذیر خواندند. دولت فرانسه همچنین بستههای حمایتی محدودی را برای اقشار کمدرآمد تصویب کرده است، اما معترضان این اقدامات را ناکافی میدانند و خواستار تغییرات ساختاری در سیاستهای انرژی و اقتصادی هستند.
سایر کشورهای اروپایی نیز با چالشهای مشابهی دست و پنجه نرم میکنند. آلمان که به شدت به گاز روسیه وابسته بود، پس از تحریمهای اعمال شده علیه روسیه و افزایش تنشها، با کمبود شدید انرژی مواجه شده است. دولت آلمان برنامههایی برای توسعه انرژیهای تجدیدپذیر و افزایش واردات گاز از منابع دیگر را در دستور کار قرار داده، اما این اقدامات در کوتاهمدت نمیتواند مشکل گرانی انرژی را حل کند. در ایتالیا و اسپانیا نیز اعتراضات خیابانی به دلیل افزایش قبوض برق و گاز ادامه دارد و دولتها تحت فشار شدید افکار عمومی قرار گرفتهاند. اتحادیه اروپا نیز در تلاش است تا با اتخاذ سیاستهای مشترک، از جمله سقف قیمت گاز و خرید مشترک انرژی، بحران را مدیریت کند، اما اختلاف نظر بین کشورهای عضو، رسیدن به یک راهحل واحد را دشوار کرده است.
پیامدهای آینده؛ اروپا در دوراهی بحران یا اصلاحات
بحران انرژی کنونی اروپا را میتوان یکی از جدیترین چالشهای اقتصادی و سیاسی این قاره در دهههای اخیر دانست. پیش از این، اروپا با تکیه بر واردات انرژی ارزان از روسیه و ثبات نسبی در خاورمیانه، توانسته بود رشد اقتصادی خود را حفظ کند. اما حمله آمریکا به ایران و افزایش تنشها در منطقه، معادلات انرژی جهان را برهم زده و آسیبپذیری اروپا را آشکار کرده است. کارشناسان پیشبینی میکنند که اگر تنشها در خاورمیانه ادامه یابد یا تشدید شود، قیمت انرژی در اروپا همچنان بالا بماند و این امر میتواند به رکود اقتصادی و افزایش بیکاری منجر شود. همچنین، ادامه اعتراضات خیابانی ممکن است به بیثباتی سیاسی در برخی کشورهای اروپایی دامن بزند و دولتها را مجبور به عقبنشینی از سیاستهای ریاضتی کند.
از سوی دیگر، این بحران فرصتی برای اروپا فراهم کرده تا به سمت تنوع بخشیدن به منابع انرژی و سرمایهگذاری در انرژیهای پاک حرکت کند. بسیاری از تحلیلگران معتقدند که وابستگی بیش از حد به سوختهای فسیلی وارداتی، امنیت انرژی اروپا را به خطر انداخته و باید هرچه سریعتر به سمت خودکفایی و استفاده از منابع تجدیدپذیر حرکت کرد. با این حال، این گذار نیازمند زمان و سرمایهگذاری کلان است و در کوتاهمدت نمیتواند مشکلات معیشتی مردم را حل کند. بنابراین، دولتهای اروپایی باید همزمان با مدیریت بحران کوتاهمدت، برنامههای بلندمدت برای اصلاح ساختار انرژی خود تدوین کنند. در غیر این صورت، نارضایتی عمومی میتواند به بحرانی فراگیر تبدیل شود و مشروعیت سیاسی دولتها را به چالش بکشد. آنچه مسلم است، اروپا در ماههای آینده با آزمونی سخت روبرو خواهد بود و نحوه مدیریت این بحران، آینده سیاسی و اقتصادی این قاره را رقم خواهد زد.
در حال بارگذاری نظرات...