دو غول فوتبال ایران در تله مالی؛ رازی که صورت‌های مالی پرسپولیس و استقلال فاش می‌کنند
به گزارش تیترستان؛ بررسی تازه‌ترین صورت‌های مالی دو باشگاه پرطرفدار پرسپولیس و استقلال نشان می‌دهد که ورود این باشگاه‌ها به بازار سرمایه، هرچند گامی مهم در مسیر شفافیت تلقی می‌شد، اما نتوانسته است مشکلات ساختاری اقتصاد فوتبال ایران را حل کند. پرسپولیس در سال مالی منتهی به خرداد ۱۴۰۴ با وجود رشد چشمگیر درآمد عملیاتی، زیان عملیاتی سنگین‌تری را نسبت به سال قبل تجربه کرده است. استقلال نیز اگرچه در سال مالی منتهی به تیر ۱۴۰۴ سود هر سهم مثبتی ثبت کرده، اما همچنان با زیان انباشته‌ای نزدیک به ۹۲۲ میلیارد تومان دست‌وپنجه نرم می‌کند. این دو گزارش مالی که به تازگی منتشر شده‌اند، تصویری نگران‌کننده از وضعیت مالی قطب‌های فوتبال پایتخت ارائه می‌دهند و نشان می‌دهند که موفقیت در مستطیل سبز و برخورداری از میلیون‌ها هوادار، لزوماً به معنای موفقیت اقتصادی نیست. کارشناسان اقتصادی معتقدند که ادامه این روند می‌تواند در میان‌مدت به بحران نقدینگی و افزایش وابستگی این باشگاه‌ها به حمایت‌های دولتی یا سهامداران عمده منجر شود.
پرسپولیس؛ درآمدی که کفاف هزینه‌ها را نمی‌دهد
صورت‌های مالی حسابرسی‌شده باشگاه پرسپولیس برای سال مالی منتهی به ۳۱ خرداد ۱۴۰۴ حاکی از آن است که درآمد عملیاتی این شرکت به حدود ۵۶۷.۹ میلیارد تومان رسیده است. این رقم در مقایسه با درآمد ۲۸۸.۵ میلیارد تومانی سال قبل، رشد قابل‌توجهی را نشان می‌دهد و بیانگر افزایش فعالیت‌های درآمدزای باشگاه است. با این حال، افزایش درآمد نه تنها به بهبود سودآوری منجر نشده، بلکه زیان ناخالص و زیان عملیاتی شرکت نیز در همین دوره به شدت افزایش یافته است. زیان ناخالص پرسپولیس از حدود ۲۱۰.۹ میلیارد تومان در سال قبل به ۵۳۲.۸ میلیارد تومان رسیده و زیان عملیاتی نیز از ۲۵۴ میلیارد تومان به ۵۲۷.۴ میلیارد تومان جهش کرده است. به عبارت دیگر، باشگاه در برابر هر ۱۰۰ تومان درآمد عملیاتی، حدود ۹۳ تومان زیان عملیاتی شناسایی کرده است که نشان‌دهنده عدم تناسب میان درآمدها و هزینه‌های جاری است.
این وضعیت در حالی رخ می‌دهد که پرسپولیس در سال مالی مذکور زیان هر سهم ۵۸۸ ریالی را تجربه کرده است، در حالی که این رقم در سال قبل ۲۲۷ ریال بود. همچنین زیان انباشته شرکت در پایان دوره به حدود ۱.۴ هزار میلیارد تومان رسیده است. گزارش‌های میان‌دوره‌ای ۹ ماهه منتهی به اسفند ۱۴۰۴ نیز نشان می‌دهد که روند سنگین‌تر شدن زیان عملیاتی، زیان خالص و زیان انباشته ادامه داشته است. بر اساس گزارش فعالیت ماهانه منتهی به شهریور ۱۴۰۵، درآمد فروش ثبت‌شده شرکت در سه ماه نخست سال مالی جدید تنها ۸.۴ میلیارد تومان بوده که نسبت به دوره مشابه سال قبل ۳۳ درصد کاهش یافته است. درآمد شهریور ماه نیز با کاهش ۵۰ درصدی نسبت به شهریور ۱۴۰۴ مواجه شده است. این آمارها پرسش‌های جدی درباره توانایی مدیریت باشگاه در کنترل هزینه‌ها و ایجاد جریان درآمدی پایدار ایجاد می‌کند.
استقلال؛ سود یک‌ساله، زیان چندساله
باشگاه استقلال نیز وضعیت متفاوت اما نه چندان امیدوارکننده‌ای دارد. بر اساس اطلاعات مالی منتشرشده، این باشگاه در سال مالی منتهی به ۳۱ تیر ۱۴۰۴ به ازای هر سهم ۹۲ ریال سود شناسایی کرده است. این سودآوری یک‌ساله، هرچند مثبت ارزیابی می‌شود، اما در سایه زیان انباشته سنگین ۹۲۱.۹ میلیارد تومانی قرار دارد که نشان می‌دهد آثار زیان‌های سال‌های گذشته همچنان بر ساختار مالی باشگاه سنگینی می‌کند. کارشناسان مالی تأکید دارند که ثبت سود در یک دوره مالی به‌خودی‌خود به معنای حل مشکلات ساختاری نیست و باید مشخص شود که این سود از محل فعالیت‌های اصلی و تکرارشونده باشگاه به دست آمده یا از درآمدهای غیرعملیاتی و رویدادهای مقطعی ناشی شده است. درآمدهای حاصل از تبلیغات، قراردادهای تجاری و فروش محصولات تنها در صورتی می‌توانند مبنای پایداری مالی باشند که تکرارپذیر بوده و توان پوشش هزینه‌های جاری را داشته باشند.
زیان انباشته سنگین استقلال پرسشی اساسی را پیش روی سهامداران قرار می‌دهد: آیا این باشگاه می‌تواند سودآوری خود را در دوره‌های بعد نیز حفظ کند و به تدریج ساختار مالی خود را تقویت کند؟ پاسخ به این پرسش بیش از آنکه به سود هر سهم در یک سال وابسته باشد، به روند سود عملیاتی، جریان وجوه نقد و کیفیت درآمدهای شرکت بستگی دارد. در واقع، استقلال برای جبران زیان انباشته خود نیازمند برنامه‌ای بلندمدت برای افزایش درآمدهای پایدار و کاهش هزینه‌های غیرضروری است. بدون چنین برنامه‌ای، سود یک‌ساله تنها یک نقطه روشن در میان انبوهی از چالش‌های مالی خواهد بود. همچنین باید توجه داشت که زیان انباشته به‌تنهایی به معنای ورشکستگی قطعی نیست، اما تداوم آن می‌تواند توان شرکت برای تأمین هزینه‌های خود از محل منابع داخلی را محدود کرده و نیاز به حمایت سهامداران یا سایر روش‌های تأمین مالی را افزایش دهد.
چالش مشترک؛ از ظرفیت هواداران تا پاسخ‌گویی مدیران
مقایسه صورت‌های مالی پرسپولیس و استقلال نشان می‌دهد که ارزیابی اقتصادی این دو باشگاه نباید صرفاً بر مبنای میزان درآمد یا سود و زیان یک سال انجام شود. آنچه اهمیت بیشتری دارد، توانایی ایجاد درآمد پایدار، کنترل هزینه‌ها و تبدیل درآمد حسابداری به جریان نقدی قابل استفاده است. در پرسپولیس، افزایش درآمد عملیاتی با افزایش زیان ناخالص و عملیاتی همراه شده و در استقلال، سود هر سهم در کنار زیان انباشته سنگین قرار دارد. این تفاوت‌ها نشان می‌دهد که برای ارزیابی وضعیت دو شرکت، باید عملکرد دوره‌ای را در کنار وضعیت انباشته مالی آنها بررسی کرد. یکی از پرسش‌های مهم درباره هر دو باشگاه، نحوه استفاده از ظرفیت اقتصادی هواداران است. میلیون‌ها هوادار می‌توانند زمینه درآمدزایی از طریق تبلیغات، فروش محصولات، قراردادهای تجاری، خدمات دیجیتال و توسعه برند را فراهم کنند، اما این ظرفیت تنها زمانی به مزیت اقتصادی تبدیل می‌شود که درآمدهای حاصل از آن به‌صورت مستمر تحقق یابد و با هزینه‌های متناسب همراه باشد.
ورود پرسپولیس و استقلال به بازار سرمایه قرار بود زمینه شفافیت مالی بیشتر، پاسخ‌گویی مدیران و استفاده اقتصادی از ظرفیت میلیون‌ها هوادار را فراهم کند. با این حال، حضور در بورس به‌خودی‌خود مشکلات مالی یک شرکت را حل نمی‌کند. این اتفاق زمانی ارزشمند خواهد بود که انتشار اطلاعات مالی به پاسخ‌گویی بیشتر مدیران، برنامه‌ریزی دقیق‌تر و بهبود عملکرد عملیاتی منجر شود. سهامداران این دو باشگاه باید بتوانند ارزیابی کنند که منابع مالی جذب‌شده چگونه مصرف شده‌اند، درآمدهای جدید تا چه اندازه تکرارپذیرند، بدهی‌ها با چه سرعتی مدیریت می‌شوند و چه برنامه‌ای برای کاهش زیان‌های انباشته وجود دارد. در نهایت، رویای موفقیت اقتصادی پرسپولیس و استقلال زمانی به وقوع می‌پیوندد که درآمدهای تجاری آنها بتواند هزینه‌های جاری را پوشش دهد، جریان نقدی پایداری ایجاد کند و به تقویت تدریجی ساختار مالی منجر شود. در غیر این صورت، افزایش درآمد یا ثبت سود در یک دوره، بدون اصلاح عوامل بنیادی، نمی‌تواند به‌تنهایی نشانه موفقیت اقتصادی این دو باشگاه تلقی شود و ممکن است در آینده‌ای نه چندان دور، بحران مالی گریبان‌گیر هر دو قطب فوتبال ایران شود.
در حال بارگذاری نظرات...