پنج ترند فراموش‌شده دکوراسیون که دوباره به خانه‌ها بازگشتند؛ از کاغذدیواری‌های گل‌دار تا رنگ قهوه‌ای دهه ۸۰

به گزارش تیترستان؛ دنیای طراحی داخلی پیوسته در حال تغییر است و سبک‌هایی که روزی از مد می‌افتند، ممکن است چند سال بعد دوباره مورد توجه قرار بگیرند. امسال نیز شاهد بازگشت چند مد قدیمی در دکوراسیون داخلی هستیم که پیش‌تر فراموش شده بودند. به نقل از اسپراوس، این ترندهای بازگشته شامل کاغذدیواری‌های پرنقش و نگار، اتاق‌های مجزا و پلان‌های بسته، ماکسیمالیسم، نشیمن‌های توکار و رنگ قهوه‌ای دهه ۱۹۸۰ می‌شوند. البته این بار با کاربردهایی تازه و متناسب با نیازهای امروزی خانه‌ها. کارشناسان معتقدند این تغییر سلیقه نشان‌دهنده تمایل مردم به فضاهایی با هویت و شخصیت بیشتر است، نه صرفاً پیروی از مینیمالیسم خنثی و بی‌روح.

بازگشت رنگ و طرح‌های جسورانه به آشپزخانه و اتاق نشیمن

پس از سال‌ها محبوبیت رنگ‌های خنثی، دکوراسیون مینیمال و فضاهای ساده، تمایل به استفاده از رنگ‌ها و طرح‌های جسورانه دوباره افزایش یافته است. فیبی بیچنر، طراح داخلی در شرکت هارت هاوتون، معتقد است مردم بیش از گذشته به دنبال فضاهایی هستند که بتوانند با آنها ارتباط عاطفی برقرار کنند و بازتابی از شخصیت و سلیقه‌شان باشند. به همین دلیل، کاغذدیواری و استفاده گسترده از یک رنگ در بخش‌های مختلف اتاق دوباره جایگاه خود را در طراحی داخلی پیدا کرده‌اند. کاغذدیواری به‌ویژه در آشپزخانه‌ها بار دیگر محبوب شده است؛ فضایی که پیش‌تر معمولاً با رنگ‌های ساده و سطوح کم‌تزئین طراحی می‌شد. برخی طرح‌های قدیمی‌تر بیش از دیگر الگوها مورد توجه قرار گرفته‌اند؛ از جمله نقش‌های گل‌دار و طرح‌های کلاسیک برند ویورلی که حال و هوایی ویکتوریایی دارند یا به پارچه‌های داماسک شباهت دارند. این الگوها می‌توانند به فضای خانه عمق، جزئیات و جلوه‌ای متفاوت ببخشند و دیوارها را از یک سطح صامت به عنصری فعال در دکوراسیون تبدیل کنند.

کارشناسان می‌گویند این بازگشت به رنگ و طرح، پاسخی طبیعی به یکنواختی فضاهای مینیمال است. بسیاری از صاحبان خانه پس از سال‌ها زندگی در محیط‌های خاکستری و سفید، اکنون به دنبال گرما و سرزندگی هستند. کاغذدیواری‌های گل‌دار نه تنها دیوارها را تزئین می‌کنند، بلکه می‌توانند به عنوان نقطه کانونی اتاق عمل کنند و حتی نیاز به آثار هنری اضافی را کاهش دهند. در آشپزخانه‌ها، استفاده از کاغذدیواری مقاوم در برابر رطوبت و چربی، راهی برای ایجاد تمایز بصری بدون تغییر ساختار فضاست. این ترند به‌ویژه در میان نسل جوان‌تر که به دنبال اصالت و شخصی‌سازی هستند، محبوبیت یافته است. در نهایت، به نظر می‌رسد عصر سلطه بی‌چون‌وچرای رنگ‌های خنثی به پایان رسیده و رنگ‌ها دوباره به خانه‌ها بازگشته‌اند.

پلان‌های بسته و اتاق‌های مجزا؛ نظم دوباره به خانه بازمی‌گردد

در سال‌های گذشته، بسیاری از صاحبان خانه برای ایجاد فضاهایی بازتر و روشن‌تر، دیوارهای داخلی را حذف می‌کردند. نتیجه این روند، محبوبیت پلان‌های باز بود؛ طراحی‌ای که در آن آشپزخانه، اتاق نشیمن و غذاخوری اغلب در فضایی یکپارچه قرار می‌گرفتند. اما حالا برخی معماران و طراحان داخلی با درخواست متفاوتی روبه‌رو هستند: مشتریان می‌خواهند دیوارها دوباره ساخته شوند و هر بخش خانه کارکرد مشخصی داشته باشد. تفکیک فضاها می‌تواند نظم بیشتری به محیط بدهد و تغییر دکوراسیون یا نوسازی هر اتاق را آسان‌تر کند. این تغییر سلیقه ممکن است از دلتنگی برای خانه‌های قدیمی، تمایل به بازگرداندن هویت معماری یک ساختمان یا نیاز به اختصاص دادن فعالیت‌های مختلف به بخش‌های جداگانه ناشی شود. برای مثال، وجود وسایل ورزشی در مرکز اتاق نشیمن ممکن است ظاهر خانه را نامرتب کند؛ درحالی‌که قرار دادن آنها در اتاق ورزش یا فضایی مخصوص فعالیت‌های بدنی، استفاده از محیط را منطقی‌تر می‌کند. در میان فضاهایی که دوباره محبوب شده‌اند، می‌توان به اتاق غذاخوری رسمی، اتاق کار یا مطالعه خانگی و اتاق نشیمن سنتی اشاره کرد.

این بازگشت به پلان‌های بسته، پیامدهای عملی مهمی برای زندگی روزمره دارد. با تفکیک فضاها، صدا و بو به راحتی در کل خانه پخش نمی‌شود و هر فعالیت می‌تواند در محیط اختصاصی خود انجام شود. برای خانواده‌هایی که همزمان نیاز به کار، مطالعه، ورزش و سرگرمی دارند، این تفکیک می‌تواند بهره‌وری و آرامش را افزایش دهد. همچنین، دیوارهای داخلی امکان نصب قفسه‌های کتاب، آثار هنری و تابلوهای تزئینی را فراهم می‌کنند و به غنای بصری خانه می‌افزایند. معماران نیز این تغییر را فرصتی برای بازگرداندن هویت معماری اصیل می‌دانند؛ زیرا بسیاری از خانه‌های قدیمی دارای اتاق‌های مجزا با درهای چوبی و قاب‌های تزئینی بودند که در بازسازی‌های اخیر حذف شده‌اند. به نظر می‌رسد دوران سلطه پلان‌های کاملاً باز به سر آمده و homeowners دوباره به ارزش حریم و عملکرد مشخص هر فضا پی برده‌اند.

ماکسیمالیسم، نشیمن‌های توکار و رنگ قهوه‌ای؛ آینده‌ای گرم‌تر برای خانه‌ها

بازگشت طرح‌های شلوغ و رنگ‌های پرقدرت تنها بخشی از تغییرات تازه در طراحی داخلی است. ماکسیمالیسم نیز که بر لایه‌بندی، تنوع بصری، جزئیات فراوان و استفاده از اشیا و آثار هنری داستان‌گو تأکید دارد، دوباره مورد توجه قرار گرفته است. یکی از نشانه‌های مهم این بازگشت، محبوبیت دوباره انواع قاب‌بندی‌ها و تزئینات دیواری است. این جزئیات شامل قاب‌های تزئینی شبیه قاب عکس، نرده‌های دیواری محافظ، گچ‌بری‌های تاج و قرنیز، قاب‌های اطراف در و پنجره و پنل‌های تزئینی پایین دیوار می‌شوند. این عناصر که مدتی از دکوراسیون خانه‌ها فاصله گرفته بودند، حالا به راهی برای افزودن شخصیت و ظرافت به فضا تبدیل شده‌اند. استفاده از وسایل قدیمی و عتیقه، چاپ‌های جسورانه با طرح حیوانات و بافت‌های غنی از دیگر نشانه‌های بازگشت ماکسیمالیسم است. چنین عناصری می‌توانند گرما، حس نوستالژی و پیوندی با گذشته ایجاد کنند و باعث شوند خانه به‌جای فضایی کاملاً هماهنگ و بی‌روح، هویت منحصربه‌فردی داشته باشد.

در کنار ماکسیمالیسم، نشیمن‌های توکار نیز از آن دسته ویژگی‌های معماری هستند که هر از گاهی دوباره توجه طراحان را جلب می‌کنند. هدر میلوارد، مدیر شرکت معماری و طراحی میلوارد، می‌گوید در پروژه‌های اخیر بارها با درخواست ساخت چنین فضاهایی روبه‌رو شده است. این نشیمن‌ها ممکن است به شکل یک مبل سفارشی یا نیمکتی دنج در گوشه‌ای از خانه طراحی شوند و امکان افزایش ظرفیت نشستن را فراهم کنند و در عین حال از فضای زیر نیمکت برای نگهداری وسایل استفاده شود. این ویژگی به‌خصوص در خانه‌های کوچک و فضاهای محدود اهمیت دارد. نشیمن‌های توکار کنار پنجره یا گوشه‌های مخصوص صبحانه و مطالعه نیز معمولاً با تشک و پشتی‌های جداشدنی طراحی می‌شوند؛ بنابراین اگر رنگ یا طرح پارچه‌ها از مد بیفتد، کافی است روکش‌ها را عوض کند. در نهایت، رنگ قهوه‌ای دهه ۱۹۸۰ نیز در حال تبدیل شدن به رنگی خنثی و پرکاربرد است که می‌تواند جای خاکستری را در برخی فضاها بگیرد. انتظار می‌رود این رنگ در دیوارهای رنگ‌آمیزی‌شده، پارچه‌های مبلمان، فرش‌ها و پرده‌ها بیشتر دیده شود. بازگشت قهوه‌ای نشان می‌دهد رنگ‌های قدیمی لزوماً به همان شکل گذشته احیا نمی‌شوند؛ بلکه ممکن است در قالبی تازه و با کاربردی متفاوت وارد خانه‌های امروزی شوند و راهی برای افزودن گرما و شخصیت به فضای داخلی فراهم کنند.