الکل چگونه مغز را تخریب می‌کند؟ سلول‌های ایمنی وارد عمل می‌شوند
به گزارش تیترستان؛ پژوهشگران کشف کرده‌اند الکل سلول‌های ایمنی مغز را وادار به بلعیدن ماتریکس خارج‌سلولی می‌کند؛ فرایندی که به نابودی اتصالات عصبی می‌انجامد و نقش میکروگلیاها را در اثرات الکل بر عملکرد مغز برجسته می‌سازد.
جزئیات خبر
زوبین ▾ هوش مصنوعی فناوری ▾ خرید و بررسی ▾ آموزش ▾ ایران ▾ علم ▾ ویدئو ▾ زوم+ ▾ بیشتر بیشتر جستجو 0 پژوهشگران دریافته‌اند الکل با وادار کردن سلول‌های ایمنی به بلعیدن ماتریکس خارج‌سلولی، باعث نابودی اتصالات میان نورون‌ها می‌شود.
تبلیغات الکل علاوه‌بر اثر مستقیم بر سلول‌های عصبی، سلول‌های ایمنی مغز را هم به تخریب ساختارهایی وادار می‌کند که از نورون‌ها پشتیبانی می‌کنند. پژوهشگران در مطالعه‌ای تازه روی موش‌ها دریافتند این فرایند با از دست رفتن اتصالات عصبی ارتباط دارد و در برخی از اثرات الکل بر عملکرد مغز نقش ایفا می‌کند.
پژوهش توجه را به نقش میکروگلیاها نیز جلب می‌کند؛ سلول‌های ایمنی تخصص‌یافته‌ای که وظیفه دارند محیط مغز را زیر نظر بگیرند، سلول‌های مرده و بافت‌های آسیب‌دیده را پاک‌سازی کنند و در تنظیم اتصالات میان نورون‌ها نقش داشته باشند. به‌گزارش ساینس‌آلرت ، دیمیتریوس داوالوس، عصب‌شناس کلینیک کلیولند و نویسنده‌ی ارشد پژوهش، می‌گوید اثر الکل بر مغز سال‌ها عمدتاً از منظر نورون‌ها بررسی شده است؛ زیرا الکل به‌طور مستقیم بر گیرنده‌های عصبی اثر می‌گذارد.
اما بررسی فعالیت میکروگلیاها در زمان واقعی، نشان داد این سلول‌ها فقط به آسیب مغزی واکنش نشان نمی‌دهند، بلکه خود در ایجاد تغییرات زیان‌بار ناشی از الکل نقش دارند. پژوهشگران برای بررسی این سازوکار، از مدل موشی استفاده کردند که اثرات مصرف سنگین الکل، ازجمله نوشیدن افراطی در یک نوبت و مصرف الکل با شدت بالا را شبیه‌سازی می‌کرد.
موش‌ها یک دوز خوراکی اتانول دریافت کردند یا طی چند روز متوالی در معرض دوزهای تکراری قرار گرفتند. سپس، پژوهشگران با استفاده از میکروسکوپی دوفوتونی و روش‌های تصویربرداری دیگر، تغییرات میکروگلیاها و نورون‌ها را در مغز حیوانات زنده بررسی کردند.
الکل ساختار پشتیبان سلول‌های مغزی را تجزیه و تضعیف می‌کند نتایج نشان داد حدود یک ساعت پس از دریافت الکل، شکل و فعالیت میکروگلیاها به‌طور محسوسی تغییر می‌کند؛ زمانی که هنوز اثر آرام‌بخش الکل به اوج نرسیده است. شاخه‌های منشعب از این سلول‌ها کوتاه‌تر و کم‌شمارتر شدند و محدوده‌ای که برای پایش محیط مغز زیر نظر داشتند، کاهش یافت.
با تکرار مواجهه با الکل، این تغییرات شدت بیشتری پیدا کردند. پژوهشگران همچنین مشاهده کردند که میکروگلیاها به ماتریکس خارج‌سلولی آسیب می‌زنند؛ شبکه‌ای از مولکول‌های ساختاری که سلول‌های مغز را پشتیبانی می‌کند و به حفظ ارتباط پایدار میان نورون‌ها کمک می‌کند.
پس از مواجهه با الکل، این سلول‌های ایمنی اجزای ماتریکس را می‌بلعیدند و درون خود هضم می‌کردند. در نتیجه، ساختار پشتیبان سلول‌های مغزی تجزیه و تضعیف می‌شد. تخریب ماتریکس خارج‌سلولی به از بین رفتن پیوندهای سیناپسی منجر شد؛ پیوندهایی که مسیر ارتباطی میان نورون‌ها هستند و آسیب به آن‌ها می‌تواند کارکرد سلول‌های عصبی را مختل کند.