راز نهفته در نسخههای آنتیبیوتیک کودکی؛ چرا برخی در ۲۴ سالگی گرفتار سندرم روده تحریکپذیر میشوند؟

به گزارش تیترستان؛ نتایج یک مطالعه جدید که در کنگره هفته گوارش متحد اروپا (UEG Week 2026) ارائه شده، نشان میدهد که مصرف آنتیبیوتیک از دوران کودکی تا اوایل بزرگسالی میتواند با افزایش شانس ابتلا به سندرم روده تحریکپذیر (IBS) در سن ۲۴ سالگی مرتبط باشد. این پژوهش که بر روی ۲۸۵۳ شرکتکننده در مطالعه کوهورت تولد سوئدی BAMSE انجام شده، ارتباطی وابسته به دوز را میان تعداد نسخههای آنتیبیوتیک دریافتی و احتمال بروز این اختلال گوارشی نشان میدهد. محققان دادههای نسخههای آنتیبیوتیک این افراد را از سال ۲۰۰۵ (زمانی که ۹ تا ۱۱ سال داشتند) تا یک سال پیش از ارزیابی ابتلا به IBS در ۲۴ سالگی، از ثبت ملی داروهای تجویزی سوئد استخراج کردند. یافتهها حاکی از آن است که هرچه تعداد دفعات مصرف آنتیبیوتیک بیشتر باشد، شانس ابتلا به سندرم روده تحریکپذیر نیز افزایش مییابد؛ هرچند این مطالعه تنها یک رابطه آماری را نشان میدهد و بهتنهایی ثابت نمیکند که آنتیبیوتیک علت مستقیم این بیماری است.
ارتباط وابسته به دوز؛ از یک نسخه تا شش نسخه و بیشتر
بر اساس این مطالعه، ۱۰ درصد از شرکتکنندگان در سن ۲۴ سالگی به سندرم روده تحریکپذیر مبتلا بودند. سابقه مصرف آنتیبیوتیک در افراد مبتلا بهطور قابلتوجهی بیشتر از افراد غیرمبتلا بود؛ بهطوری که ۸۷.۸ درصد از مبتلایان و ۸۰.۲ درصد از افراد سالم، حداقل یک نسخه آنتیبیوتیک دریافت کرده بودند. پس از تعدیل نتایج بر اساس جنسیت و وضعیت اجتماعی-اقتصادی خانواده، مشخص شد افرادی که آنتیبیوتیک مصرف کرده بودند، در مقایسه با افرادی که سابقه مصرف نداشتند، ۱.۵ برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به IBS قرار داشتند. این ارتباط با افزایش تعداد نسخهها قویتر میشد؛ بهگونهای که دریافت یک تا دو نسخه با ۱.۳ برابر، سه تا پنج نسخه با ۱.۶ برابر و شش نسخه یا بیشتر با ۱.۷ برابر شانس ابتلا همراه بود. این ارقام نشاندهنده شانس نسبی هستند و نباید بهعنوان درصد احتمال قطعی ابتلا در هر فرد تفسیر شوند.
محققان همچنین گروههای مختلف آنتیبیوتیکی را بررسی کردند و دریافتند که مصرف تتراسایکلینها و سفالوسپورینها همچنان با افزایش شانس ابتلا به سندرم روده تحریکپذیر ارتباط معنادار آماری دارد؛ حتی پس از تعدیل عوامل مخدوشکننده. مصرف تتراسایکلینها با ۱.۴ برابر شانس ابتلا همراه بود، در حالی که افرادی که سه نسخه یا بیشتر از آنتیبیوتیکهای گروه سفالوسپورین دریافت کرده بودند، شش برابر شانس ابتلا داشتند. با این حال، فاصله اطمینان این برآورد بسیار گسترده بود؛ بنابراین این عدد باید با احتیاط فراوان تفسیر شود و نمیتوان آن را بهعنوان یک خطر قطعی برای همه افراد در نظر گرفت. به گفته پژوهشگران، این یافتهها اهمیت تجویز منطقی آنتیبیوتیکها را بیش از پیش برجسته میکند.
نقش احتمالی میکروبیوم روده در بروز سندرم روده تحریکپذیر
این مطالعه بهطور مستقیم علت ارتباط میان مصرف آنتیبیوتیک و سندرم روده تحریکپذیر را بررسی نکرد، اما یکی از توضیحات احتمالی، تأثیر آنتیبیوتیکها بر میکروبیوم روده است. جسیکا شولوند، نویسنده اصلی مطالعه، توضیح داد که پژوهشهای پیشین نشان دادهاند آنتیبیوتیکها میتوانند ترکیب باکتریهای مفید و مضر در روده را تغییر دهند. از آنجا که تصور میشود تغییرات میکروبیوم در بروز سندرم روده تحریکپذیر نقش دارند، این تغییرات میتوانند یکی از مسیرهای احتمالی توضیحدهنده ارتباط مشاهدهشده باشند. به عبارت دیگر، مصرف مکرر آنتیبیوتیک در دوران رشد ممکن است تعادل طبیعی فلور روده را بر هم بزند و زمینه را برای اختلالات گوارشی بعدی فراهم کند.
شولوند تأکید کرد که آنتیبیوتیکها همچنان از درمانهای مهم و نجاتبخش عفونتهای باکتریایی هستند و نتایج این پژوهش نباید افراد را از مصرف آنها در مواقع ضروری منصرف کند. به گفته او، این یافتهها ضرورت توجه به پیامدهای احتمالی بلندمدت مصرف مکرر آنتیبیوتیکها را برجسته میکنند و دلیل دیگری برای پرهیز از تجویز غیرضروری این داروها به شمار میروند. در واقع، پیام اصلی مطالعه این نیست که آنتیبیوتیکها خطرناک هستند، بلکه باید از مصرف بیمورد و بیش از حد آنها، بهویژه در دوران کودکی و نوجوانی، اجتناب کرد تا از اثرات نامطلوب احتمالی بر سلامت گوارش در آینده پیشگیری شود.
اهمیت یافتهها و پیامدهای آن برای سلامت عمومی
سندرم روده تحریکپذیر یک اختلال گوارشی شایع و مزمن است که با علائمی مانند درد شکم، نفخ، اسهال و یبوست مشخص میشود و میتواند کیفیت زندگی افراد را بهطور قابلتوجهی کاهش دهد. این مطالعه با نشان دادن ارتباط بین مصرف آنتیبیوتیک در دوران رشد و بروز IBS در بزرگسالی، زنگ هشداری برای پزشکان و خانوادههاست تا در تجویز و مصرف این داروها دقت بیشتری به خرج دهند. از منظر سلامت عمومی، این یافتهها بر اهمیت برنامههای نظارتی برای تجویز آنتیبیوتیک و آموزش همگانی درباره خطرات مصرف خودسرانه تأکید میکند. همچنین، این پژوهش میتواند انگیزهای برای تحقیقات بیشتر درباره نقش میکروبیوم روده و راهکارهای احتمالی برای حفظ تعادل آن در دوران کودکی باشد.
در مجموع، این مطالعه نشان میدهد که هر نسخه آنتیبیوتیک اضافی در دوران کودکی و نوجوانی ممکن است خطر ابتلا به سندرم روده تحریکپذیر را در بزرگسالی افزایش دهد. با این حال، محققان بر لزوم احتیاط در تفسیر نتایج تأکید دارند و خاطرنشان میکنند که این یک مطالعه مشاهدهای است و نمیتواند علیت را اثبات کند. بنابراین، توصیه عملی برای والدین و پزشکان این است که آنتیبیوتیکها تنها در صورت لزوم و با تجویز پزشک مصرف شوند و از مصرف خودسرانه یا اصرار بر دریافت نسخه برای عفونتهای ویروسی که آنتیبیوتیک بر آنها اثری ندارد، خودداری شود. در نهایت، این یافتهها گامی مهم در جهت درک بهتر عوامل مؤثر بر سلامت گوارش در درازمدت است و میتواند به تدوین راهنماهای بالینی دقیقتر کمک کند.
در حال بارگذاری نظرات...