زنگ خطر در مطبها؛ چرا سن ابتلا به ویروسی که سرطان میآورد به ۱۶ سال رسیده است؟

به گزارش تیترستان؛ در حالی که بسیاری از خانوادهها تصور میکنند ویروس HPV تنها یک بیماری مرتبط با بزرگسالان است، یک متخصص زنان و زایمان هشدار داده است که سن مراجعه برای ابتلا به این ویروس به ۱۵ و ۱۶ سال رسیده و این زنگ خطری جدی برای سلامت نسل آینده است. شیرین نیرومنش، متخصص زنان و زایمان، در گفتوگو با تسنیم با اشاره به روند صعودی ابتلا به ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) اعلام کرد که بیش از ۹۵ درصد موارد انتقال این ویروس از طریق رابطه جنسی رخ میدهد و باورهای نادرست درباره انتقال از طریق استخر، حوله یا دستگاه لیزر بسیار نادر و درصد آن ناچیز است. وی با تأکید بر اینکه HPV تنها سرطانی است که عامل دقیق آن شناسایی شده و واکسن پیشگیری برای آن ساخته شده، خواستار توجه جدی والدین به واکسیناسیون فرزندان در سنین پایین شد. این هشدار در حالی مطرح میشود که به گفته این متخصص، مراجعانی با سنین ۱۵ و ۱۶ سال به دلیل داشتن شرکای جنسی متعدد و بدون آگاهی خانوادهها ناقل این ویروس شدهاند و این مسئله نیازمند اقدام فوری بهداشتی و فرهنگی است.
ویروس HPV؛ از زگیل تناسلی تا سرطانهای خاموش
نیرومنش در تشریح ماهیت این ویروس توضیح داد که صدها گونه از HPV وجود دارد که به دو دسته کلی کمخطر و پرخطر تقسیم میشوند. گونههای کمخطر معمولاً عامل ایجاد زگیل تناسلی هستند و در این میان ویروس تایپ ۶ شایعترین عامل زگیل تناسلی است که میتواند برجستگیهایی از چند میلیمتر تا چند سانتیمتر و حتی تودههای زگیلی بسیار بزرگ در نواحی خارجی تناسلی یا اطراف مقعد ایجاد کند. وی هشدار داد که اقداماتی مثل تیغ زدن، شیو کردن یا ایجاد خراش در ناحیه تناسلی میتواند باعث کاشت و انتشار بیشتر زگیل شود و استفاده غیرمنطقی و مشترک از وسایلی نظیر شیرآلات بهداشتی نیز ممکن است در انتقال آن نقش داشته باشد. این متخصص تأکید کرد که گونههای پرخطر عامل بروز انواع سرطان از جمله سرطان دهانه رحم (سرویکس)، سرطان واژن، پرینه، آلت تناسلی مردان، انتهای روده بزرگ (مقعد) و در صورت برقراری رابطه جنسی دهانی با فرد مبتلا، عامل سرطان دهان، زبان، حلق و حنجره هستند.
وی در ادامه با اشاره به تایپهای پرخطر ۱۶ و ۱۸ به عنوان مهمترین و اصلیترین عوامل ایجادکننده سرطان دهانه رحم تصریح کرد که اگر بیماری در مراحل سرطانی تشخیص داده شود، میتواند کشنده باشد. نیرومنش با ابراز نگرانی از روند نزولی سن مواجهه با این ویروس خاطرنشان کرد: هر چقدر سن ابتلا پایینتر باشد، احتمال پیشرفت بیماری به سمت سرطان در طول زمان بیشتر است. متأسفانه در سالهای اخیر سن شروع روابط جنسی در برخی گروهها به اوایل بلوغ و زیر ۱۸ سال رسیده و مراجعانی با سنین ۱۵ و ۱۶ سال داریم که به دلیل داشتن شرکای جنسی متعدد بدون آگاهی خانوادهها، ناقل این ویروس شدهاند. همچنین مردانی که قبل از ازدواج روابط متعددی داشتهاند، میتوانند این ویروس را تا سالها در بدن خود نگه دارند و به همسرانشان منتقل کنند.
نکته بهداشتی مغفولمانده؛ ویروسی که زیر ناخنها زنده میماند
نیرومنش به یک نکته بهداشتی مغفولمانده اشاره کرد و گفت: تحقیقات نشان داده است ویروس HPV زیر ناخنها بهویژه ناخنهای بلند و کاشتهشده در زنان و مردان تا حدود ۱۴ روز زنده میماند. این ویروس با شستوشوی معمولی دست با آب و صابون از بین نمیرود. از این رو، تماس دست آلوده به ناحیه تناسلی از طریق خاراندن، شستوشو یا لمس میتواند یکی از راههای انتقال و سرایت ویروس به خود فرد یا شریک جنسی او باشد. وی با تأکید بر ارزش بسیار بالای واکسیناسیون توصیه اکید کرد که واکسن HPV از سن ۱۱ تا ۱۲ سالگی برای دختران و پسران تزریق شود. در سنین ۱۱ تا ۱۲ سالگی تزریق ۲ دوز واکسن کافی است، اما برای افراد بالای ۱۸ سال تا حدود ۴۵ سالگی تزریق ۳ دوز توصیه میشود. زدن واکسن مقاومت و ایمنی بدن را در برابر تایپهای هدف به طور چشمگیری افزایش میدهد.
این متخصص درباره انواع واکسن موجود در بازار افزود: واکسن ایرانی دوظرفیتی گونههای ۱۶ و ۱۸ را پوشش میدهد و اخیراً واکسن ایرانی چهارظرفیتی نیز به بازار آمده است. نمونههای چهارظرفیتی و ۹ ظرفیتی خارجی نیز وجود دارند. هرچند این واکسن به دلیل نبود پوشش بیمهای قیمت بالایی دارد، اما توصیه میشود والدین و تمامی افراد در زمان مناسب اقدام به تهیه و تزریق آن کنند؛ حتی افرادی که مبتلا شدهاند نیز با تزریق واکسن شانس بالاتری برای پاکسازی ویروس و بهبود سیستم ایمنی خواهند داشت. وی با تأکید بر اینکه HPV در بسیاری از موارد هیچ علامت، زخم یا ترشح غیرعادی ندارد، اظهار داشت: غربالگری از طریق ترشحات دهانه رحم و همراه با تست پاپاسمیر انجام میشود و توصیه میشود همه افراد حداقل یک بار تست HPV را انجام دهند؛ در صورت منفی بودن، این آزمایش هر ۵ سال یکبار قابل تکرار است.
غربالگری و درمان؛ از پاپاسمیر تا پیشسرطانی درجه سه
نیرومنش درباره روند پیگیری در صورت مثبت شدن آزمایش توضیح داد: اگر ویروس پرخطر مثبت باشد و تغییرات سلولی گزارش شود، بیمار باید تحت کولپوسکوپی و بیوپسی (نمونهبرداری سرپایی از دهانه رحم زیر میکروسکوپ در مطب) قرار گیرد. اگر نتیجه پاتولوژی خوشخیم باشد، بیمار در صورت عدم دریافت واکسن باید آن را تزریق کرده و یک سال بعد آزمایش HPV را تکرار کند تا روند پاکسازی ویروس ارزیابی شود. وی در ادامه به مراحل پیشسرطانی اشاره کرد و گفت: در مرحله پیشسرطانی درجه یک (CIN 1)، با تجویز داروهای تقویتکننده سیستم ایمنی و رعایت نکات بهداشتی، احتمال بهبودی خودبهخودی و نرمال شدن بافت دهانه رحم ظرف یک سال آینده بسیار بالاست. اما در مراحل پیشسرطانی درجه دو و سه (CIN 2 و CIN 3) عملاً ورود به فاز سرطان دهانه رحم است که بیمار حتماً باید تحت درمانهای تخصصی و فوری قرار گیرد.
این متخصص در پایان تأکید کرد: پایبندی به روابط تکهمسری، پرهیز جدی از داشتن شرکای جنسی متعدد، واکسیناسیون به موقع و انجام آزمایشهای دورهای، اصلیترین راهکارهای مهار این بیماری خاموش و خطرناک به شمار میروند. اهمیت این هشدار زمانی دوچندان میشود که بدانیم بر اساس آمارهای جهانی، سرطان دهانه رحم چهارمین سرطان شایع در زنان است و سالانه هزاران نفر را به کام مرگ میکشاند، در حالی که با واکسیناسیون و غربالگری منظم میتوان تا حد زیادی از بروز آن پیشگیری کرد. در ایران نیز با وجود تولید واکسن داخلی، هنوز پوشش بیمهای کامل برای این واکسن وجود ندارد و بسیاری از خانوادهها به دلیل هزینه بالا از تزریق آن به فرزندان خود خودداری میکنند. کارشناسان بهداشتی معتقدند که با آموزش گسترده به والدین و جوانان درباره راههای انتقال و پیشگیری، میتوان سن ابتلا به این ویروس را افزایش داد و از بروز سرطانهای مرتبط با HPV کاست. بدون شک، سکوت و بیتوجهی به این هشدارها میتواند عواقب جبرانناپذیری برای سلامت جامعه به همراه داشته باشد.
در حال بارگذاری نظرات...