روزنامه اصولگرا هشدار داد: اگر این امتیاز را بدهیم، ایران ونزوئلا میشود!

به گزارش تیترستان؛ روزنامه خراسان در یادداشتی تازه با عنوان «امتیاز بزرگ، حفظ بقا» به قلم مصطفی غنیزاده، به نقد ایدهای پرداخته که این روزها در فضای سیاسی کشور درباره چگونگی تعامل با آمریکا مطرح میشود. این یادداشت که در شماره اخیر این روزنامه منتشر شده، با اشاره به پیشنهاد برخی مبنی بر دادن «امتیاز بزرگ» به طرف آمریکایی برای رهایی از فشارها، این رویکرد را به شدت مورد انتقاد قرار داده و آن را نوعی سادهنگری در تحلیل رفتار قدرتهای جهانی دانسته است. نویسنده در ابتدا با طرح این پرسش که «طرف مقابل دقیقاً به دنبال چه امتیازی است تا دست از سر ما بردارد و با بقای ما کاری نداشته باشد؟» تلاش کرده تا عمق بیشتری به بحث ببخشد و نشان دهد که مسئله فراتر از یک امتیاز هستهای است. غنیزاده معتقد است که تصور اینکه با دادن یک امتیاز در حوزه هستهای میتوان دشمن را راضی کرد، تصوری خام و ناشی از عدم درک صحیح از راهبرد آمریکا در قبال ایران است. او در ادامه یادداشت خود با اشاره به تجربه تاریخی ترکمنچای و استفاده ابزاری از آن در این بحث، سعی دارد نشان دهد که چنین قیاسهایی نه تنها راهگشا نیست بلکه میتواند گمراهکننده نیز باشد.
چرا دادن امتیاز هستهای کافی نیست؟
نویسنده در ادامه یادداشت خود به این نکته کلیدی اشاره میکند که آمریکا با گرفتن امتیاز هستهای راضی نمیشود و هدف نهایی آنها چیزی فراتر از محدود کردن برنامه هستهای ایران است. او با صراحت مینویسد: «امتیاز بزرگ از نظر دشمن، ونزوئلایی شدن ایران است.» این عبارت به معنای آن است که آمریکا به دنبال تغییر ساختار سیاسی و اقتصادی ایران و تحت سلطه درآوردن کامل آن است، نه صرفاً مهار توان هستهای. غنیزاده هشدار میدهد که اگر ایران یک «بله چشم» به آمریکا بگوید، این اولین بله چشم نخواهد بود و خواستههای آنها پایانی نخواهد داشت. او این وضعیت را به «فروختن کشور» تشبیه میکند و تأکید میکند که مسئله اصلی حفظ بقای نظام و استقلال کشور است، نه صرفاً رفع تحریمها. از نگاه نویسنده، دشمن به دنبال تسلیم کامل است و هرگونه عقبنشینی تنها میتواند به تشدید خواستههای آنها منجر شود. بنابراین، استراتژی دادن امتیاز بزرگ نه تنها راهحل نیست، بلکه میتواند کشور را در مسیری خطرناک قرار دهد.
این تحلیلگر مسائل سیاسی در بخش دیگری از یادداشت خود به موضع رژیم صهیونیستی نیز اشاره میکند و مینویسد که این رژیم با عینک دیگری به موضوع نگاه میکند و ژئوپلیتیک ایران را دشمن خود میبیند و به دنبال تجزیه ایران است. او تأکید میکند که حتی اگر آمریکا از فشارها دست بردارد، دشمنی رژیم صهیونیستی با ایران باقی خواهد ماند و این مسئلهای نیست که با دادن امتیاز به آمریکا حل شود. بنابراین، نویسنده نتیجه میگیرد که نمیتوان با امتیاز بزرگ دادن به آمریکا، آنها را راضی کرد چرا که امتیازی که دشمن میخواهد، فروختن کشور و استعمار ایران است. او در ادامه راهکار جایگزین را «افزایش قدرت و ضربه به منافع اقتصادی دشمن» و «خوب جنگیدن در زمان لازم» معرفی میکند و نمونه تاریخی تفاهمنامه اسلامآباد را مثال میزند که در آن ایران توانست دشمن را مجبور به دادن امتیاز کند.
راهبرد جایگزین: جنگیدن و تبدیل دستاوردها به امتیاز سیاسی
غنیزاده در بخش پایانی یادداشت خود به تبیین راهبرد مورد نظر خود میپردازد و تأکید میکند که باید هم جنگید و هم نتایج جنگ را به امتیاز سیاسی تبدیل کرد تا توان ادامه یابد و زمان خرید. او این ایده را که «نه امتیاز بزرگ و نه جنگ بدون چشمانداز» میتواند ما را به نقطه بازدارندگی برساند، رد میکند و معتقد است که ترکیبی از افزایش تنش در زمان لازم و دریافت امتیاز سیاسی در لحظه درست میتواند دشمن را به نقطه ناتوانی از ادامه جنگ برساند. نویسنده با اشاره به اقتصاد داخلی آمریکا و فشارهای ناشی از جنگ بر آن، اینگونه استدلال میکند که اگر ایران بتواند با قدرتنمایی و ضربه زدن به منافع دشمن، هزینه ادامه جنگ را برای آنها بالا ببرد، در آن صورت میتواند امتیازهای سیاسی لازم را به دست آورد. او این فرآیند را «بازدارندگی» مینامد و آن را تنها راه حفظ بقا و تأمین منافع ملی میداند. در واقع، از نگاه نویسنده، جنگ و مذاکره دو روی یک سکه هستند و باید به طور همزمان از هر دو ابزار برای پیشبرد اهداف استفاده کرد.
این یادداشت در شرایطی منتشر میشود که بحثهای زیادی درباره آینده مذاکرات هستهای و نحوه تعامل با آمریکا در فضای سیاسی کشور جریان دارد. برخی تحلیلگران معتقدند که با روی کار آمدن دولت جدید در ایران، فرصتهایی برای کاهش تنشها فراهم شده است، اما در مقابل، تندروها بر ادامه مقاومت و عدم عقبنشینی تأکید میکنند. روزنامه خراسان به عنوان یکی از روزنامههای نزدیک به جریان اصولگرا، در این یادداشت سعی کرده است تا با نقد ایده «امتیاز بزرگ»، موضع خود را در قبال مذاکره و سازش با آمریکا مشخص کند. نویسنده با تأکید بر تجربه تاریخی و تحلیل شرایط کنونی، سعی دارد نشان دهد که تسلیم شدن در برابر خواستههای آمریکا نه تنها امنیت و بقای کشور را تضمین نمیکند، بلکه میتواند به فروپاشی ساختارهای سیاسی و اقتصادی منجر شود. این در حالی است که منتقدان این رویکرد معتقدند که ادامه تنشها و جنگطلبی نیز هزینههای سنگینی برای کشور داشته و میتواند به انزوای بیشتر و فشارهای اقتصادی بیشتر منجر شود.
پیامدهای آینده: بازدارندگی یا فروپاشی؟
در بخش پایانی این گزارش، باید به اهمیت این یادداشت و پیامدهای آن برای آینده سیاست خارجی ایران پرداخت. روزنامه خراسان با انتشار این یادداشت، در واقع به نوعی موضعگیری خود را در قبال بحثهای جاری درباره مذاکره با آمریکا اعلام کرده است. این یادداشت نشان میدهد که جریان اصولگرا همچنان بر موضع مقاومت و عدم اعتماد به آمریکا تأکید دارد و هرگونه عقبنشینی را به عنوان «فروختن کشور» تلقی میکند. از سوی دیگر، این یادداشت با طرح راهبرد «جنگیدن و تبدیل دستاوردها به امتیاز سیاسی»، سعی دارد تا چارچوبی برای اقدامات آینده ایران در قبال فشارهای خارجی ارائه دهد. این چارچوب بر افزایش قدرت نظامی و اقتصادی و همچنین ضربه زدن به منافع دشمن در زمان مناسب تأکید دارد. اما سوال اساسی این است که آیا این راهبرد در عمل میتواند به بازدارندگی منجر شود یا اینکه تنها به تشدید تنشها و افزایش هزینهها برای کشور منجر خواهد شد.
علاوه بر این، باید توجه داشت که این یادداشت در شرایطی منتشر میشود که ایران با چالشهای اقتصادی و اجتماعی متعددی روبرو است و فشارهای ناشی از تحریمها بر زندگی مردم تأثیرگذار بوده است. از این رو، هرگونه تصمیمگیری در مورد جنگ و صلح باید با در نظر گرفتن این شرایط و منافع ملی صورت گیرد. نویسنده یادداشت با تأکید بر «حفظ بقا» به عنوان هدف اصلی، در واقع سعی دارد تا اولویت را بر حفظ امنیت و موجودیت نظام قرار دهد، اما در عین حال، منتقدان این رویکرد معتقدند که ادامه وضعیت نه جنگ و نه صلح نیز میتواند به تدریج کشور را فرسوده کند. در مجموع، این یادداشت نشاندهنده عمق اختلاف نظرها در مورد استراتژی کلان کشور در قبال آمریکا و رژیم صهیونیستی است و آینده نشان خواهد داد که کدام رویکرد میتواند امنیت و منافع ملی را بهتر تأمین کند.
در حال بارگذاری نظرات...