راز پروازهای ناتمام ایرانایر؛ چرا ۷۰ تن دارو در فرودگاه ماند؟

به گزارش تیترستان؛ در شرایطی که کشور با چالشهای متعدد اقتصادی و بهداشتی دستوپنجه نرم میکند، مدیرعامل هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (ایرانایر) از آمادگی این شرکت برای انتقال فوری محمولههای دارویی از هند و سنگاپور خبر داده است. طاهر عبدالحی در نشست خبری روز دوشنبه ۲۶ مهر اعلام کرد که ایرانایر درخواست جابهجایی ۶۰ تا ۷۰ تن بار دارویی را مطرح کرده، اما مجوزهای لازم برای انجام این پروازها صادر نشده است. این ادعا در حالی مطرح میشود که ناوگان هوایی کشور با کمبود شدید هواپیما و قطعات مواجه است و بسیاری از هواپیماهای ایرانایر زمینگیر شدهاند. عبدالحی با اشاره به کاهش تعداد هواپیماهای عملیاتی گفت که از ۱۷ فروند هواپیمای فوکر تنها دو فروند باقی مانده که هر دو خلبان ندارند و از ۶ فروند ایرباس ۶۰۰ نیز سه فروند قابلیت پرواز ندارند. این مقام مسئول تأکید کرد که حتی در صورت تأمین منابع مالی، تهیه قطعات مورد نیاز به دلیل تحریمها امکانپذیر نیست و این مسئله مشکلات عملیاتی شرکت را دوچندان کرده است.
ناوگان زمینگیر و دارویی که در فرودگاه ماند
مدیرعامل ایرانایر در ادامه نشست خبری با تشریح وضعیت اسفبار ناوگان هوایی کشور توضیح داد که از ۱۳ فروند هواپیمای دیگر این شرکت تنها دو فروند پرواز میکنند و بقیه به دلیل نبود قطعه، کمبود منابع مالی یا هر دو عامل از چرخه عملیاتی خارج شدهاند. وی افزود که این محدودیتها باعث شده ایرانایر نتواند به تعهدات خود در زمینه انتقال دارو عمل کند، هرچند که برای این کار اعلام آمادگی کامل کرده بود. عبدالحی تصریح کرد: «چندین بار برای انجام پرواز به سنگاپور هماهنگی صورت گرفت و درخواست پرواز دادیم، اما مجوز صادر نشد. در این پروازها قصد داشتیم حدود ۶۰ تا ۷۰ هزار کیلوگرم بار منتقل کنیم. برای مسیر بمبئی نیز اعلام آمادگی کردیم که حتی در قالب پرواز مسافری، بار دارویی را جابهجا کنیم، اما برای انجام پرواز باری مجوز صادر نشد.» این اظهارات نشان میدهد که مشکل اصلی نه در ناوگان فرسوده، بلکه در فرایند صدور مجوزها نهفته است. در واقع، ایرانایر با وجود تمام محدودیتها، توانسته بود برای انتقال دارو برنامهریزی کند و حتی با جمعیت هلالاحمر هماهنگیهای لازم را انجام دهد، اما موانع اداری یا سیاسی مانع از اجرای این پروازها شده است.
عبدالحی همچنین به نقش ایرانایر در تأمین دارو در گذشته اشاره کرد و گفت که این شرکت پیشتر پروازهایی به بمبئی انجام میداد و داروهای مورد نیاز کشور را از هند منتقل میکرد. وی تأکید کرد که ایرانایر در این زمینه صرفاً با نگاه انتفاعی عمل نمیکرد و با حداقل هزینه آماده انجام این پروازها بود. این در حالی است که به گفته مدیرعامل ایرانایر، حسابهای شرکت حدود دو سال است که با محدودیت مواجه شده و حساب ایرانایر نزد بانک مرکزی نیز چند ماه پیش بسته شده است. بنابراین، حتی اگر مجوز پرواز صادر میشد، ایرانایر با چالشهای مالی جدی برای تأمین هزینههای سوخت و سایر موارد مواجه بود. با این حال، عبدالحی تأکید کرد که این شرکت همچنان آمادگی دارد برای انتقال دارو از هند و سایر کشورها اقدام کند و هیچ مجموعهای نباید در این زمینه تردید کند.
خصوصیسازی؛ تهدیدی برای مأموریتهای ملی ایرانایر
مدیرعامل ایرانایر در بخش دیگری از سخنان خود به موضوع خصوصیسازی این شرکت پرداخت و با آن به شدت مخالفت کرد. وی گفت که ایرانایر در سالهای ۱۳۸۹ و ۱۳۹۱ به ترتیب ایرانتور و هتل هما را از دست داد که این مجموعهها جزو داراییهای شرکت بودند. از سال ۱۴۰۲ نیز موضوع خصوصیسازی ایرانایر بار دیگر مطرح شده و این موضوع در داخل و خارج از شرکت مورد بحث قرار گرفته است. عبدالحی تصریح کرد: «من بهصراحت با این موضوع مخالفم و اگر روزی قرار باشد با امضای من، بهعنوان یکی از امضاهای دخیل در این فرایند، واگذاری انجام شود، از مسئولیت کنار خواهم رفت.» وی با تأکید بر اینکه خصوصیسازی یک شرکت هواپیمایی مادر را مناسب نمیداند، گفت که دولتها در شرایط خاص ممکن است با مشکلاتی مواجه شوند که حمایت از شرکت هواپیمایی ملی را ضروری کند. برای مثال، در دوران کرونا، دولت آلمان منابع مالی قابلتوجهی در اختیار شرکت هواپیمایی لوفتهانزا قرار داد تا این شرکت بتواند مشکلات ناشی از آن شرایط را پشت سر بگذارد. هر کشوری به یک شرکت هواپیمایی مادر نیاز دارد و ایرانایر نیز مأموریتهای متعددی را برای کشور انجام داده است.
عبدالحی همچنین به نقش تنظیمکنندگی ایرانایر در بازار اشاره کرد و گفت: «زمانی که قیمت بلیت پرواز مشهد افزایش پیدا میکند و نرخها از ۱۱ میلیون تومان به ۲۰ میلیون تومان میرسد، ایرانایر با عرضه بلیت به نرخ ۱۱ میلیون تومان به تنظیم مجدد بازار کمک میکند.» وی افزود که این شرکت پروازهای متعددی را در چارچوب وظایف ملی و به درخواست کشور انجام داده که هزینههای آن با درآمدهای حاصل از این پروازها تناسب نداشته است. بنابراین، خصوصیسازی ایرانایر میتواند این مأموریتها را با خطر جدی مواجه کند، زیرا بخش خصوصی به دنبال سودآوری است و حاضر نیست هزینههای اضافی را بپذیرد. این مقام مسئول تأکید کرد که ایرانایر صرفاً یک بنگاه خصوصی نیست که بتوان آن را با نگاه تجاری و در قالب واگذاری بررسی کرد، بلکه یک شرکت ملی با مسئولیتهای اجتماعی و استراتژیک است.
بدهی دولت به ایرانایر؛ یکهزار و ۳۰۰ میلیارد تومان مطالبه بیپاسخ
مدیرعامل ایرانایر در ادامه به مطالبات مالی این شرکت از دولتهای گذشته اشاره کرد و گفت که ایرانایر از سال ۱۳۶۴ تا سال ۱۳۹۴ پروازهای تکلیفی متعددی انجام داده است. انجام این پروازها وظیفه شرکت بوده، اما بابت هزینههای آن مطالباتی از دولتهای وقت ایجاد شده است. عبدالحی با اشاره به نرخ دلار در سالهای مختلف توضیح داد: «در سال ۱۳۶۴، نرخ دلار حدود ۶۰ تومان و در سال ۱۳۹۴ حدود ۳ هزار و ۳۰۰ تومان بود. برآورد ما این است که بابت پروازهای تکلیفی در این دوره، حدود یکهزار و ۸۰۰ میلیارد تومان از دولتهای وقت طلب داشتهایم.» وی افزود که حدود ۵۵۰ میلیارد تومان از این مطالبات پرداخت شده است، اما حتی با احتساب این پرداخت نیز حدود یکهزار و ۳۰۰ میلیارد تومان از مطالبات باقی میماند. این ارقام باید با در نظر گرفتن نرخ ارز دوره مربوطه بررسی شوند تا ارزش واقعی مطالبات مشخص شود، زیرا پرداخت مبلغی بر مبنای ارزش پول امروز، لزوماً معادل ارزش واقعی مطالبات در زمان انجام پروازها نیست.
عبدالحی همچنین به خرید هواپیماهای برجامی اشاره کرد و گفت که حدود ۱۳ تا ۱۴ سال پیش، برای تأمین بخشی از ناوگان، هواپیماهایی شامل ۱۶ فروند هواپیمای ایرباس ۳۲۰ و ۳۳۰ خریداری شد. به گفته وی، ارزش این هواپیماها حتی با نرخ دلار همان زمان نیز حدود ۵۵۰ میلیون دلار برآورد میشد، اما ایرانایر برای تأمین مالی این خریدها از تسهیلات بانکی استفاده کرد و حدود ۵۵۰ میلیون دلار از بانک پارسیان و بانک صنعت و معدن بدهکار شد. وی ادامه داد: «اگر مطالبات شرکت از دولتهای گذشته پرداخت میشد، ایرانایر میتوانست بخش قابلتوجهی از بدهیهای خود را تسویه کند.» در حال حاضر، ارزش مطالبات و هزینههای تحمیلشده به شرکت بهگونهای است که پرداخت آنها میتواند نقش مهمی در بهبود وضعیت مالی ایرانایر داشته باشد. اما با توجه به محدودیتهای بانکی و انتقال وجوه، حتی دریافت این مطالبات نیز با چالشهای جدی مواجه است. عبدالحی تأکید کرد که حسابهای شرکت حدود دو سال است که با محدودیت مواجه شده و حساب ایرانایر نزد بانک مرکزی نیز چند ماه پیش بسته شده است، بنابراین ادامه فعالیت شرکت با مشکلات جدی روبهرو است، اما ایرانایر همچنان به فعالیت خود ادامه میدهد.
در حال بارگذاری نظرات...