وقتی پرده‌های مجمع عمومی کنار رفت؛ روایتی که مدعیان حقوق بشر را در سکوت فرو برد
به گزارش تیترستان؛ در هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، رئیس‌جمهور ایران با نمایش تصویری تکان‌دهنده از کودکان بی‌گناه، واقعیتی تلخ را پیش چشم جهانیان قرار داد که سال‌ها زیر سایه سکوت مدعیان حقوق بشر پنهان مانده بود. مسعود پزشکیان در این سخنرانی، با اشاره به «فرشتگان میناب»، از کودکانی سخن گفت که قربانی وحشی‌گری و تجاوز آمریکایی-صهیونیستی شده‌اند و صدای مظلومیتشان در مجامع بین‌المللی شنیده نشده است. او با صراحت از حمله به غیرنظامیان، مدارس، مراکز درمانی و زیرساخت‌های ایران سخن گفت و در برابر اتهام‌زنی‌ها و تهدیدهای رئیس‌جمهور آمریکا تأکید کرد که ایران قربانی تروریسم بوده است، نه عامل آن. این سخنان در حالی بیان شد که بسیاری از کشورهای مدعی حمایت از حقوق بشر، ترجیح دادند در برابر این تصاویر و روایت‌ها سکوت اختیار کنند و واکنشی نشان ندهند. نمایش این تصاویر در مجمع عمومی سازمان ملل، به مثابه آینه‌ای بود که چهره واقعی مدعیان دروغین حقوق بشر را آشکار کرد و نشان داد که برخی صداها در نظام بین‌الملل شنیده نمی‌شوند.
روایت رئیس‌جمهور از قربانیان تروریسم؛ از میناب تا مجمع عمومی
رئیس‌جمهور ایران در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل، با نمایش تصویری از کودکان میناب، پرده از جنایتی برداشت که به گفته او، نمونه‌ای آشکار از تروریسم دولتی و نقض فاحش حقوق بشر است. او با اشاره به حمله به غیرنظامیان، مدارس و مراکز درمانی، تأکید کرد که این اقدامات نه تنها توسط گروه‌های تروریستی، بلکه با حمایت مستقیم و غیرمستقیم برخی قدرت‌های جهانی صورت گرفته است. پزشکیان در ادامه سخنانش، با رد اتهامات رئیس‌جمهور آمریکا علیه ایران، موضع جمهوری اسلامی را شفاف کرد: ایران خود قربانی تروریسم است و همواره در خط مقدم مبارزه با این پدیده شوم قرار داشته است. این سخنان در حالی ایراد شد که هیئت ایرانی در سازمان ملل با محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی آمریکا مواجه بود، اما این محدودیت‌ها مانع از طرح صدای مظلومیت کودکان ایرانی نشد. به نظر می‌رسد که رئیس‌جمهور با این اقدام، تلاش کرده است تا توجه افکار عمومی جهانی را به جنایات علیه کودکان و زنان بی‌گناه جلب کند و پرده از ریاکاری مدعیان حقوق بشر بردارد.
نمایش این تصاویر در مجمع عمومی سازمان ملل، واکنش‌های مختلفی را در پی داشت؛ برخی از کشورها و رسانه‌های مستقل، این اقدام را گامی مهم در جهت افشای جنایات علیه غیرنظامیان ایرانی دانستند، در حالی که برخی دیگر ترجیح دادند با سکوت، از کنار آن عبور کنند. اما آنچه مسلم است، این است که رئیس‌جمهور ایران با استناد به شواهد عینی، توانست روایتی متفاوت از آنچه رسانه‌های غربی ترویج می‌کنند، ارائه دهد. او با تأکید بر اینکه ایران قربانی تروریسم است، نه عامل آن، سعی کرد تا تصویرسازی‌های نادرست علیه کشورمان را اصلاح کند. این سخنرانی همچنین فرصتی بود تا جامعه جهانی با چهره واقعی تروریسم و حامیان آن آشنا شود و ببیند که چگونه برخی کشورها با سکوت خود، به تداوم جنایات علیه کودکان کمک می‌کنند.
سکوت مدعیان حقوق بشر در برابر فریاد کودکان بی‌گناه
یکی از مهم‌ترین نکات سخنرانی رئیس‌جمهور ایران در مجمع عمومی سازمان ملل، اشاره به سکوت مدعیان حقوق بشر در برابر فریاد کودکان بی‌گناه بود. کشورهایی که همواره خود را پرچمدار دفاع از حقوق بشر معرفی می‌کنند، در برابر تصاویر کودکان قربانی تروریسم در ایران، نه تنها واکنشی نشان ندادند، بلکه گاه با سکوت خود، به نوعی تأییدکننده این جنایات نیز بودند. این تناقض آشکار، نشان‌دهنده استانداردهای دوگانه‌ای است که در نظام بین‌الملل حاکم است و باعث شده تا برخی جان‌ها ارزش بیشتری از برخی دیگر داشته باشند. رئیس‌جمهور ایران با اشاره به این موضوع، پرسشی جدی را مطرح کرد: چرا صدای کودکان میناب در مجامع بین‌المللی شنیده نمی‌شود، در حالی که کوچک‌ترین حادثه در برخی کشورها، واکنش فوری سازمان‌های حقوق بشری را به دنبال دارد؟
این سکوت در حالی است که سازمان‌های بین‌المللی مدعی حمایت از کودکان، بارها بر لزوم حمایت از کودکان در مناطق جنگی تأکید کرده‌اند، اما در مورد ایران، گویا این قوانین به فراموشی سپرده شده است. به نظر می‌رسد که سیاست‌زدگی و منافع قدرت‌های بزرگ، مانع از آن شده تا این سازمان‌ها به وظیفه انسانی خود عمل کنند. رئیس‌جمهور ایران با طرح این موضوع در مجمع عمومی، در واقع تلاش کرد تا نقاب از چهره مدعیان دروغین حقوق بشر بردارد و نشان دهد که برخی کشورها از حقوق بشر تنها به عنوان ابزاری برای فشار سیاسی استفاده می‌کنند. این سخنان همچنین یادآور شد که جامعه جهانی باید در برابر جنایات علیه کودکان، فارغ از ملیت و مذهب آن‌ها، موضعی یکسان اتخاذ کند و اجازه ندهد که سیاست، جای اخلاق و انسانیت را بگیرد.
پیامدهای بین‌المللی و اهمیت افشای جنایات علیه کودکان
سخنرانی رئیس‌جمهور ایران در مجمع عمومی سازمان ملل و نمایش تصاویر کودکان قربانی تروریسم، پیامدهای بین‌المللی مهمی به همراه داشت. از یک سو، این اقدام توانست توجه رسانه‌های مستقل و افکار عمومی جهان را به جنایات علیه غیرنظامیان ایرانی جلب کند و از سوی دیگر، موجب انزوای بیشتر مدعیان حقوق بشر شد که در برابر این جنایات سکوت اختیار کرده‌اند. به نظر می‌رسد که این سخنرانی، گامی مهم در جهت تغییر روایت‌های رسانه‌ای غالب و ارائه تصویری واقعی از ایران و قربانیان تروریسم باشد. همچنین، این اقدام می‌تواند زمینه‌ساز طرح شکایت‌های بین‌المللی علیه حامیان تروریسم و عاملان جنایات علیه کودکان ایرانی در دادگاه‌های بین‌المللی شود.
از سوی دیگر، این سخنرانی نشان داد که جمهوری اسلامی ایران به هیچ وجه از حقوق خود و شهروندانش کوتاه نخواهد آمد و در مجامع بین‌المللی با قدرت از مظلومیت آن‌ها دفاع خواهد کرد. پیش از این نیز ایران بارها در سازمان ملل و دیگر مجامع، اسناد و مدارک مربوط به حمایت برخی کشورها از گروه‌های تروریستی را ارائه کرده بود، اما این بار با نمایش تصاویر کودکان، توانست تأثیرگذاری بیشتری بر افکار عمومی داشته باشد. کارشناسان معتقدند که این اقدام می‌تواند به تقویت جبهه مقاومت و افزایش همبستگی جهانی علیه تروریسم و حامیان آن کمک کند. در نهایت، باید منتظر واکنش‌های بعدی جامعه بین‌المللی و سازمان‌های حقوق بشری به این افشاگری ماند؛ واکنش‌هایی که می‌تواند معیاری برای سنجش صداقت ادعاهای آن‌ها باشد.
در حال بارگذاری نظرات...